etdi..Təcili ora getməyini dedi...
Anar ayağa qalxıb Aytənənin əlindən tutub:
-Məni bağışlayın...İnşAllah başqa zaman...-deyib əlindən öpərək oradan uzaqlaşır..Samir Anar onu öpən zaman yumruğunu sıxır..Aytən olanların şokundan çıxmamış Samirin səsi onu diksindirir....Samir hər iki əlini stola dayamış,bir qədər Aytənə doğru əyilərək:
-İş vaxtı müdürlə qəhvə içməkdə məqsədiniz nədir?! Hər dəfə biriylə yemək yeyib,qəhvə içsəniz əlbətdə işinizi çatdırmarsınız!!!
Aytən qaşlarını çatıb ayağa qalxır...
-Siz mənə nə deməyə çalışırsız?! Sözlərinizə diqqət edin!!! Həm bunu Anar bəy xahiş etdi!
-Kiminlə danışdığınızı bilirsiz? İşçi olduğunuzu unutmayın!!!
Aytənə yaxınlaşıb:
-Mənimlədə bu tərzdə danışmayın!!!
-Elə sizdə!!!
Samir qaşlarını qaldırıb:
-Aaaaa bağışlayın...Elbətdə buraların sahibi sizsiniz axı...
Aytən üzünü turşudub:
-Eee yaxşıki bir şirkətiniz var...Özzünüzü nə hesab edirsiniz bilmirəm,amma heç kimlə bu tərzdə danışmağa haqqınız yoxdu!!!
Samir maraqla gözucu onlara baxan aşpazları görüb səsini qaldırır:
-Dəhal otağıma gəlib ərizənizi yazın!!!!!.....-deyib sürətlə sürətlə yeməkxanadan çıxır...Aytəndə onun ardınca çıxıb Samirin otağına gəlirlər.Samir qapını açıb onun içəri keçməsini gözləyir.Özüdə içeri keçib qapını möhkəm bağlayır..
Aytən əsəblə:
-Cəhənnəm olsun sizin işiniz!!!! Səndə elə Anarda əclafın böyüyüsüz!!! Elə bu xarabadan çıxsam yaxşıdı!!!!
Aytənin bu sözlərindən sonra Samiri təsəvvür etməyə ehtiyac yoxdu yəqinki....Şikarına hücum edən bir qartal kimi Aytənin üzərinə şığıyıb qolundan sərtcə tutub divara doğru itir...Azacıq sakit səslə:
-Burdan heç yerə getməyəcəysən!!!
-Gedəcəm!!!
-Sənin fikrini soruşan yoxdu!!!
-Bəs onda aşağıda özünü kimə göstərirdin?! Ərizə yaz deyə!!! Nə oldu çəkil yazımda!!!
-Kəs səsini!!!
-İşləmək istəmirəm burda!!! Məcbur deyilki?!
-MƏCBURDU!!!!!
-Niyə axı niyə?!
-BİLMİRƏM!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!-deyib onu buraxır ...Pəncərənin önünə gəlib çölə baxır....
-Niyə gəldin axı bu