düzəlt..Nolar ay bibi...
-Ay Allah mən nə dərdindəyəm bu nə dərdində...Allah Haqqı Rauf əmın bilsə səni bu evə qoymaz...
Elçin gülərək:
-Niyə e? Çox xoşum geldi nolar xahiş edirəm...
-Bax bu dəqiqə səni bu tərliklə çırpacam!!!
-Yaxşı yaxşı...De görüm nə olub?
-Heç bilmirəm hardan başlayım..........
Saat 18:45
Aytən əsnəyib saatına baxır..Royalın önündən qalxıb vərəqləri götürür..Sabaha çatdırmalı olduğu bəstələri əsəbindən və iradəsindən bu günə həll etmişdi...Samirə təhvil verib gedəcəkdi bir dəfəlik bu şirkətdən...Daha qalmaq istəmirdi burda...Dəhliz boyu irəliləyib Samirin otağına yaxınlaşır..Qapını ehmalca döyür..
-Buyurun..
Aytən içeri keçib:
-Narahat etdiyimçün bağışlayın...Mən bunu bitirdim..Bəyənsənizdə,bəyənməsənizdə əlimdən gələni etmişəm..Halbuki bir həftə sonra bitirməli idim...Nəysə artıq işim bitdiyinə görə daha burda işləməyim doğru olmaz...
Samir ayağa qalxıb Aytənə yaxınlaşır...
-Burdan çıxmağınıza səbəb təkcə budu?
-Bəli...
Əlindən vərəqləri alıb:
-Bitirdinizdə bunu həə?
-(Korsan, görmürsən qurtarıb?)........
Samir pəncərəyə yaxınlaşıb açır..Vərəqləri bacardığı qədər uzağa atır...Aytən bunu gördükdə,gözləri hədəqəsindən çıxır...Pencərəyə doğru qaçıb havada uçan vərəqlərə baxır....Gözləri dolu o an...Samirə baxıb qışqıraraq:
-Sən mənim günlərdir çəkdiyim əziyyəti.......-qəhər boğazına dolduğundan danışa bilmir...Əlindən gələn yalnız ağlayaraq Samirin sinəsinə vurduğu gücsüz yumruqlar olur...
-Samir onu özünə doğru çəkib:
-İndi işdən çıxmağına səbəbin yoxdu...Sabah gəlib hər şeyi yenidən başlayacaqsan.............
Aytən indi dahada hönkürtü ilə ağlayırdı..Samirdən ayırılıb cəld otaqdan çıxır...Pilləkənləri qaçaraq enib:
-Eclaf!!! Heyvan!!! Eşşək!!! Donuz!!! Öküz!!! Cəhənnəm olun hamınız!!!-deyib ağlayır və şirkətin önündəki taksiyə oturub evə gedir..Samir etdiyi hərəkətdən heç də peşman deyildi..Özünə məxsus tərzdə dayanıb pəncərədən baxırdı...Az sonra masadan telefonunu götürüb çıxır...
Anar Rauf