f bəylə maşından enib içəri keçirlər...Elçin ayağa qalxıb öncə Rauf bəylə,daha sonra isə Anarla görüşür..Rauf bəy fikirli-fikirli halda əyləşir...Ətrafına baxıb:
-Günel hanı?
-Otağında-deyə Türkan xanım cavab verir...
-Elçin,oğlum,yəqin bibin sənə hər şeyi danışıb:
-Bəli Rauf dayı...Bayaq bibimə də dedim..Məncə narahat olmağa eytiyac yoxdur...Adi bir iş qəzasıdır.Polislik iş deyil.Amma gərək ailəsinə maddi dəstək olasınız..
-Ailəsi ilə Anar məşğul olacaq..Bayaq nə qədər pu verdin arvadıa-deyə Rauf bəy Anara baxdı..
-Hələlik cibimdə olan bütün pulları verdim..Xəstəxananın xərclərini isə kartımla ödədim...
Elçin ayağa qalxıb:
-Mən artıq gedim..Nə isə probleminiz olsa mənə mütləq xəbər edin..
-Axşam yeməyini ye sonra gedərsən..
-Yox sağol bibi amma vacib işlərim var biraz...
-Yeməkdən sonra gedərsən-deyə bu dəfə Rauf bəy dilləndi..
Elçin qalxdığı kimidə oturdu...Artıq süfrə qurulmuşdu..Elçin və Anar salonda oturmuş işlə bağlı danışırdılar..Rauf bəy başda əyləşib servis edən Nurtənə:
-Get Günelidə çağır..
-Baş üstə Rauf bəy deyib yuxarı Günelin otağına çıxır..
Qapını döyüb:
-Günel xanım,Rauf bəy sizi çağırır..
-Nə vaxt gəldilərki?Anarda gəlib?
-Bəli biraz olar gəliblər..
-Yaxşı Nurtən gəlirəm....
Az sonra aşağı enib salona keçir..
Rauf bəy Güneli görüb gülümsünür:
-Gəl qızım...Necəsən?
-Yaxşıyam Rauf əmi..
Türkan xanım:
-Elçin,Anar gəlin artıq..Elə-bil neçə ildi görüşmürsünüz...
Anar və Elçin danışdıqları mövzudan olacaqdıki gülərək gəlirlər..Lakin Elçin Aytəni görüb ciddiləşir..
Anar Günelin yanında əyləşib gülümsüyərək qulağına pıçıldayır:
-Necəsən?
Güneldə pıçıltı ilə:
-Yaxşıyam...Sən?
Anar öncə üzünü turşudub:
-Çoooooooox yorğunam çox-deyib gülür..Güneldə gülümsünüb:
-Şışşşşş sakit ol....
Elçinin bu gözündən yayınmır..Hətda biraz narahat olur desək daha doğru olar...Lakin ürəyində düşünürki:
-Əşi əmioğlu,əmiqızı münasibətidir...
Əslində bu Anar üçün belə idi amma Günel üçün heç də belə