ə Anar...
Anar otaqdan çıxıb:
-Mən niyə bunu soruşdumki?-deyib çiyinlərini çəkib otağına gedir..
Gecədən xeyli keçmiş Samir əlindəki iri şüşəni hovuza tullayır...Gözləri axırdı...Haraya baxsa Aytəni görürdü...Niyə axı hər yerdən Aytən çıxırdı? Hətda öz-özünə danışırdı..Gördüyü 10-15 Aytənin xəyal olduğunu anlayTelefonunu axtarıb yenə elə cibində tapır..Aytənə zəng edir..
Aytən şişmiş və yuxulu gözlərlə telefona baxır..Telefonu götürüb..
-Samir bəy?
-Elə bu dəqiqə ora gəlirəm..
Aytən yerində duruxub bu gün olanları xatırlayır...Təşvişlə:
-Sən dəli olmusan?!
-Sən məni 2 ay öncə dəli etmisən...Gəlirəm..
-Sən axmaqsan?Sənin kimi zibilə görə qonşulara biabır olmaq istəmirəm!!!
-BƏS MƏN NEYLƏYİM?!!!!!
-Get dəlixanaya!!!-deyib telefonu söndürür...
-Yaxşı bunu sən istədin!!!-deyib ayağa qalxır...Evdən açarları götürüb maşına əyləşir...
Aytən telefonun səsinə yenidən oyanıb Samirin zəng etdiyini görür
-Mən səni polisə şikayət edim?!
-Düş aşağı!
-Nə?!
-Düş mən çox gözləməyəcəm!!
-Aman Tanrım sən burdasan?!!!!!!!
-Düşürsən ya,yox?!
-Samir xahiş edirəm çıx get...Yalvarıram!!
-AYTƏN DÜŞ DEDİM SƏNƏ!!!!!!
-Sən dəli olmusan?! İstiyirsən mən biabır olum?!
..........................
Telefon sönmüşdü...Aytənin ürəyi elə döyünürdüki sanki bu dəqiqə yerindən çıxacaq...Elə bu zaman güclü və fasiləsiz siqnal səsi onu diksindirir..........
Aytən cəld yerindən qalxıb pəncərəyə yaxınlaşır...Samirin gözü pəncərədə eli isə siqnalın üzərində idi...Qaranlıq otaqda Aytənin üzü görünməsədə telefonun işığından onun pəncərədə olduğunu görüb siqnalı dayandırdı...Artıq qonşuların səsi bir-birinə qarışmışdı..
-Ay bala nə xəbərdi?!!!!!
-Gicin biri gic evdə xəstə uşaq yatıb!!!!
-Ay heyvan sabah imtahanım var qoy yataqda!!!!
-Nə eşşək əlində qalmışıq...
-Səməd ay Səməd o sənin maşınındı? Mübarəkdi qardaşım.. Öpürem..
-Çox sağol Həsən..Arada gəl şəhəri gəzək...
-Həsən gir evə öldə!!!
-Sən kəs ala səsivi...
-Az Sənubər,deyəsən qız