l görünməliyəm...........
Artıq nahar vaxtı olmuşdu..Günel Türkan xanımla hazırlaşıb çıxırdılarki qapıda Elçinlə qarşılaşırlar...Anar notebook qarşısında oturmuş aşağıdan səslər eşidir...Ayağa qalxıb pəncərədən qapıya baxır..Elçin Günelə baxaraq Türkan xanımla söhbət edirdi...Qaşlarını çatıb sürətlə aşağı enir..Günelin qolundan tutub sərtcə içəri salır..Elçin onun bu hərəkətinə yarı əsəb,yarı təəccüblə baxırdı..Anar görkəmini pozmadan:
-Sənin burda nə işin var?!
-Salam!
-Anar o nə sözdür deyirsən?! Dayın oğludurda nə vaxt istəsə o vaxt gələr-deyə Türkan xanım acıqla dilləndi..
-Ana sən qarışma...
-Anar nəysə oub?
-Yox nəysə olmalədı?Sadəcə mənə maraqlıdı iş vaxtı burda neynirsən..
-Telefonum dünən salonda qalıb...Onu almağa gəlmişdim...
İstehza və incikli səslə:
-Olar telefonumu götürüm...
Anar danışıq tərzindən peşiman olsada bunu biruzə vermir...Günelin isə yanağından süzülən yaşlarla arxadan onlara baxırdı...Elçin içəri keçib qoltuqda yastığın arxasından telefonunu tapıb sürətlə evdən çıxır..Anar və Türkan xanım içəri girir..Günel cəld qaçaraq yuxarı otağına çıxır..
Sunay salondan çıxdıqda hər kəsin gözü onun üzərində idi...Bütün bunlar Samirə gözəl görünmək üçün edilmişdi..
Samir də nəhayərü son saatlarda görüşü olduğunu xatırlamış,hazırlanmışdı...Aynada son dəfə özünə baxıb gülümsünür:
-Mən yaraşıqlıyam!-deyib özündən əmin addımlarla həyətə enib,həmin məkana doğru yol alır..Restorana çatdığında buranın oteli olduğunu da görüb gülümsünür...
-Bu xanım hər şeyi düşünüb edir deyəsən....
İçəri daxil olub masaların birində əyləşir..Saat çoxdan 8 tamam olmuşdu amma görüşü təşkil edən Sunay hələdə görünmürdü...Lakin birdən içəridə olan bir neçə insanın giriş qapıya baxdığını görüb arxaya çevirilir...
-İlahi bu həmin qızdır?-deyə Samir pıçıldadı...Sunay ona yaxınlaşıb kübarca:
- Ümid edirəm sizi çox gözlətmədim...
Samir onun qırmızı dırnaq boyalı əllərindən öpüb:
-Çox gözəl görünürsünüz-Sunayın oturması üçün stulu çəkir....Samir