hər kəs yemək yeyərkən masada Günelin telefonunun işəğı yanır...Günel əsəbi və bezgin üz ifadəsi alıb çəngəli boşqabın kənarına qoyur...Anar bunun gələn zəngə görə baş verdiyini bilib narahat olur...Günel masadan qalxıb:
-Bağışlayın,indi gəlirəm...-deyib telefonu götürərək otağına qalxır..Anar qaşlarını çatıb onun axasınca baxır..O an sanki bütün iştahı pozulur...
Günel otağına gelib telefonu götürür..
-Nə istirsən məndən?! Niyə narahat edirsən?!
-Günel xahiş edirəm məni dinlə...Mənim sənə olan hisslərim çox dərindi...Həmçinin bu keçici bir həvəs deyil...Xahiş edirəm mənə şans ver...
Anar anasının verdiyi işlə bağlı sualları quru-quru cavab versədə bütün fikri Günelin yanında idi...Artıq nəinki yemək,yerində belə otura bilmirdi...Ayağa qalxıb sürətlə pilləkənləri çıxır...Günelin qapısına yaxınlaşıb anidən içəri keçir...
-Kiminlə danışırdın?
Günel donuq sifətlə ona baxırdı..
-Günel kimə deyirəm?! Kimlə danışırdın?!
-Mən......
Anar telefonu onun əlindən alıb son gələn zəngə baxır..Nömrə ona tanış gəlmədiyindən:
-Bu kimdir?!
.......................
-Sevgilində var artıq?!
-Anar?
-Nə Anar?!!!! Sən bura oxumağa gəlmisən,yoxsa?.......
Elə bu zaman yenidən həmin nömrədən zəng gəlir...Günel bunu görüb telefonu Anarın əlindən almağa çalışır...Anar Güneli tutub,telefonu qulağına qoyur...
-Günel xahiş edirəm mənə şans ver....
Anar eşitdiyi səsə inana bilmir....Təəccüb və əsəb dolu səslə:
-Elçin?!.......................
"Sən" Mənimsən
BÖLÜM 33
Elçin?!..................
-Anar?
Anar telefonu söndürüb qəzəblə Günelə baxır...Otaqdan çıxıb sürətlə pilləkənləri enir..Günel onun ardınca qaçaraq:
-Anar....Anar heç nə sənin bildiyin kimi deyil..Anar?!!!!
Türkan xanım əsəblə pilləkənləri enən Anara və onun ardınca qaçan Günelə baxıb narahatlıqla ayağa qalxır..
-Anar nə olub belə?
Anar hirslə çevirilib Günelə baxır...
-Bu sözləri deməyə heç kimin cürəti çatmaz!!!!
-Anar...
-Üzsüzlükdü bu başqa bir şey deyil!!!!
-Anar