çimdikləyib qollarından azad olur...Yaxınlaşıb Samirə sərtbir şillə vurub geri çəkilir.......Aytən Samirə baxmağa belə qorxurdu...Samir gözlərini yumub sürətli nəfəs alırdı....Aytəni də qorxudan elə onun bu halı idi.................
Samir gözlərini açıb əsəblə Aytənə doğru gedir..Aytən hər şeyə hazır olub qorxudan gözlərini yumur...Lakin Samir ona yaxınlaşıb əsəbi səs tonuyla:
-Çox az qaldı! Sən görərsən!-deyib otaqdan çıxır...Aytən buna inanmasada Samir şillənin əvəzini ondan çıxmamışdı...O otaqdan çıxdıqda Aytən qorxu ilə gözlərini açıb dərin bir oh deyib oturur..Qorxudan və həyəcandan əlləri su olmuşdu...Yerindən qalxır və çantadan salfeti çıxarıb əllərini silir...Samir hirslə masasına gəlib oturur...
-Yox bu iş belə olmaz...Görünür sən çox qudurmusan...
-Kim belə qudurub Samir?-deyə Anar otağa girir...
Samir ona gözucu nəzər yetirib işinə davam edir..
-Nədi yoxsa küsülüyük hələdə?
-Mən qız deyiləm küsüm...Həm nəyə görə küsməliyəmki? Nəysə olub?
-Dünən az qalsın məni döyürdün...
-Amma döymədim..
-Samir sən onu sevirsən?
-Bunun sənə heç bir aidiyyatı yoxdu...
-Bəs nəyə görə ondan uzaq durmalıyam?
Samir son dəfə manitora baxıb ayağa qalxır...
-Yaxında bilərsən...
-Hara?
-İclasım var-deyib otaqdan çıxır...
Anar bir qədər otaqda düşünür:
-Bəs Aytən? Oda Samiri sevir? -deyib otaqdan çıxaraq Aytənin otağına doğru gedir..Qapını döyüb içəri keçir..Aytən ağladığından gözlərinə sürdüyü göz qələmi azacıq yayılmışdı...O Aytənə yaxınlaşıb narahatlıqla ona baxır..
-Nolub sənə niyə ağlamısan?
Aytən onun bu səmimiyyətinə təəccüb edib ayağa qalxır və gülümsəyərək..
-Hər şey yaxşıdı Anar bəy narahat olmayın..
-Niyə ağlamısan?
-Yox ağlamamışam...
-Aytən,sənə bir sual verim amma mənə doğru cavab ver...
-Əlbətdə buyurun Anar bəy..
-Aytən sən....
-Aytən xanım.....A bağışlayın Anar bəy...Aytən xanım, Samir bəy sizi iclasa çağırır..
-Aha yaxşı gəlirəm...
-Xeyr Lətafət xanım Samir bəyə deyin gözləsin...
-Lətafət təəccülə Anara