İnsan bəzən bir anlıq hər şeyin yorğunluğunu atıb,sakit nəfəs almaq istər...Bunun üçün qaranlıq otaq və bir həzin musiqi kifayət edir.Ruhunu təmizləyən bu musiqi,səni min bir xəyallara aparaır..
Yorğun iş günündən sonra Samir evə gəlib pencəyini çıxararaq özünü qoltuğa atır.Bir qədər oturduqdan sonra ayağa qalxaraq dolabdan iri içki şüşəsini götürüb bir qədəhə süzür.Bir qurtum içərək içkini kənara qoyub,irəlidə olan cd rəfinə nəzər yetirir.Nəhayət oradan İohan Sebastiyan Baxın 3 səsli invensiyasını çıxarıb cihaza yerləşdirir..Qədəhi götürüb yenidən qoltuğa oturur..Kürəyini arxaya söykəyib başını yuxarı qaldıraraq gözlərini yumur.Birdən gözlərinin önünə o qız gəlir..Uzun qara saçları,qara gözləri,düz kiprikləri,dolğun bədəni canlanırdı gözlərində.Əslində onu gördüyü gündən etibarən heç çıxmırdı beynindən..İşdə,dostlarıyla vaxt keçirdikdə,hətda bərabər olduğu qadınlarda,bir anlıq da olsa o qızı unutdura bilmirdi..Samir gözlərini açaraq ayağa qalxır.Telefonu əlinə alıb saatına baxır.Saat 12-yə qalırdı.Bu gün gec gəlmişdi işdən.Samir ölkədə Musiqi Təşkilat şirkətlərinindən birinin 2 rəhbərindən biri idi.Həmçinin atasının varisi...Evin tək övladı olduğu üçün atası Elmar bəyin obyektlərinin,mağazalarının,ölkədə və xaricdəki evlərin tək sahibi..Amma Samir ərköyün və özündən razı olsada heç vaxt var-dövlət həvəsində olmayan birisi idi.Olduqca savadlı olması,ona bu şirkətdə uğur qazandırırdı.Atasıda elə oğluna güvəndiyi üçün öz yerini Samirə vermişdi..
Samir 6 il öncə Türkiyədə İncəsənt universitetini fərqlənmə ilə bitirmişdi.Daha uşaq ikən atasının fortepianoda ifa etdiyi musiqilər onun çox xoşuna gəlmiş,hətda 5 yaşında heç bir musiqi təhsili olmadan pianoda “Cücələrim” mahnısını ifa etmişdi..Musiqiyə olan həvəsi getdikcə atasının gözündən yayına bilməzdi.Düşünürdüki oğlu musiqiçi olub ortaq olduğu şirkətin davamçısı ola bilər.Ortağı Rauf bəydə öz oğlu Anar üçün bunu düşünürdü..
Bu şirkətdə işləmək üçün musiqi təhsili önəmli idi.Buna görədə şirkət rəhbərləri eyni