Möminə ziyan yetirən mənəvi nöqsanlardan biri də vasvasılıqdır. Vəsvəsə adətən iki mənada başa düşülür.


Birincisi, şeytanın insanı düz yoldan döndərmək, daha doğrusu, düz yolda olmasına şübhə yaratmaq üçün təlqin etdiyi fikirlərdir. İmanı, elmi və iradəsi zəif olan kəslər asanlıqla şeytanın toruna düşür, haqdan uzaqlaşıb batilə tərəf gedirlər. İkinci mənada vəsvəsə isə, adətən xalq dilində “vasvasılıq” kimi ifadə olunur. Bu, hər hansı ibadət və ya qeyri-ibadət əməlini layiqincə yerinə yetirib-yetirmədiyi barədə narahatlıq, ibadətinin pozulub-pozulmadığı barədə nigaranlıq şəklində təzahür edir. Yəni birinci növ vəsvəsə insanın özünü layiq olduğu məqamdan yüksək tutması ilə, ikinci növ vəsvəsə isə bu məqamdan aşağı bilməsi ilə müşayiət olunur.

İbadət və onunla bağlı olan məsələlərdə vasvasılıq insana daha böyük psixoloji ziyan yetirir. Bəzi insanlar xüsusilə paklıq məsələlərində çox vəsvəsə edirlər. “Görəsən, dəstəmazdə qollarımı tam yudum? Qüsl alanda sağ tərəfimdə yuyulmamış yer qalmadı ki? Dəstəmazım pozulmadı ki? Filankəslə əl verib görüşəndə murdar olmadım? Qonşunun evində ayaqyalın gəzdim, görəsən döşəməsi murdar deyildi?” Bu cür suallar vasvası adamın beynini yorur, qəlbini incidir. Belə insan ibadətdən zövq ala bilmir, çünki həmişə qəlbi narahat, diqqəti dağınıqdır. Daim özünü günahkar və nöqsanlı bilir. Ona elə gəlir ki, Allahın buyurduqlarında əskikliyə yol verib.

Vasvasılıq həm də artıq vaxt itkisidir. Eyni əməli dəfələrlə təkrar etmək, hər dəfə səhv oldu deyə yeniləmək yorğunluq yaradır. Burada həm bioloji, həm də psixoloji yorğunluqdan söhbət gedir.

Ən çox narahatlığa səbəb olan vəsvəsələrdən biri də yağışdan sonra küçədə asfaltın üzərində yığılan sularla bağlıdır. Çox zaman sürətlə şütüyən avtobomillərin təkərləri su çuxuruna düşür və yaxında olan piyadanın üst-başına həmin su sıçrayır. Vasvası adamlar bundan hədsiz narahat olurlar. “Bəlkə həmin çuxurdakı suyu it ya pişik murdarlayıb? Bəlkə kanalizasiya suyu ona qarışıb?” Amma məsələnin