etmiş oldu. Normal bir qız olmayan Süsənin, normal qızlardan daha utancaq olduğu kimin ağlına gələrdi ki? Mənim yox... bəlkə bu ortaq sirrlərindən sonra Sənan ilə Süsən sakitcə birlikdə yaşamağa oyrəşərlər? Amma hesab 1:0 Sənanın xeyrinədi... yoxsa “hələ ki” deməliydim? Səhər çalan telefona yuxulu yaxınlaşan Sənan, dəstəyi qaldırıb gözlərini ovusduraraq “alo” dedi. Qarşı tərəfdəkinin kim olduğunu belə anlamadan... - “alo, Sənan sənsən? “ - Bəli, buyrun? - “Işlər necə gedir? Qızıma yaxşı baxa bilirsiz?” - Ha? Hə..hə.. - “Artıq normal qıza oxşayır hə?” - Hı? əlbətdə... - “bilirdim ki, siz uşaqlar bunu bacarasız. Sizin kimi oğlanların yanında ən kobud qız belə şəhzadə olar! Onda 3 gün sonra rəfiqəmin qızının ad gününə incə-mincə qız kimi olacaq hə? “ - Hı hı... - “ Süper! 3 günə gələcəm. Ümid edirəmki siz uşaqlar mənim başımı aldatmırsız. Yoxsa sizi xədim edib, böyrəklərinizi qara bazarda sataram! Özünüzü isə abrogenlərə hədiyyə edərəm! Kirayə pulu isə 3 qatına çıxar! Amma sizə inanıram, özünüzə yaxşı baxın uşaqlar” Sənan dəstəyi yerinə qoyub, bayaqdan dediklərinin fərqinə vardı. Qarşısındakı nimdaş sport geyimdə, başında kepka, od püskürən gözlərlə ona baxan Süsənə baxıb, udqunaraq pıçıldadı: - Öldük biz...

*= Jhonny Bravo şorgözluyu ilə məşhur cizgi film obrazı. sarışınlığı və əzləli bədəni ilə bütün qızların ona gələcəyini düşünsə də, heç bexti gətirmir.
Universitetin bufetindəki masaya tərəf zillənmişdi bütün baxışlar. Niyə də yox? Axı hər şəhzadə qızın zövqüncə ola biləcək 4 şəhzadə oturmuşdu o masanın ətrafında... kimiləri xəyallarla, kimiləri qısqanclıqla, kimiləri isə sevgi ilə o masaya baxarkən, masanın özündə tək bir hiss hakim idi-nifrət. Sənan ona öldürəcəkmiş kimi baxan oğlanların baxışı altında əzilərək çayını içməyə çalışırdı. Sonunda dözə bilməyib gərginliyi yatışdırmağa çalışdı: - Bəsdi də uşaqlar. Yuxulu idim, nə dediyimi bilmirdim... həm bir həftə çoxdu, mütləq bacararıq hə? Elnur Sənanın ona zillənən yalvaran baxışlarını görməzdən gəlib,