Axşam qaranlığında daha da şeytanı görünən nənəni görüb güclə danışdı:
- Sənə bir tək “mən niyə ölmürəm?” maraqlı olmalıdı! Cavan vaxtımda məni özündən əvvəl basdırmadan əl çəkməyəsən hə? olmaz, ilk torpağı mən atacam üstünə!
Nənə Sənanın dediklərinin tək kəlməsinə fikir vermədən, onun qoluna girdi. Sənanın dəhşətə düşmüş üzünü görməzdən gəlib dedi:
- Süsən qızımı mən tək böyütmüşəm. Leyla xanım heç evdə olmazdı, onunda rəfiqələri yox idi. heç kəs ona sizin öyrətdiyiniz şeyləri öyrətmədi. Ona görə əlindən gələni edir... yazıq qızım. Həmişə tək olduğundan güclü və sərt olmalı idi. qorunan və onu qoruyan heç olmadı ki...
Sənan nənənin sözlərini dinlədikcə ürəyi ağrıyırdı. Bu yazığı gəlməkdən fərqli ağrıydı sanki. Ilk dəfə Süsənin onlara nə qədər kömək etdiyini dərk etdi və bunu heç qarşılıq gözləmədən edirdi. təmizlik, yemək, bazarlıq-hamsını o tək edirdi. Bir də ilk gündən onlara nifrət etsə belə bunları onlar üçün edirdi. Ona etdiklərinə peşman olmuşdu. Nənəni qolundan ayırıb, üzünə baxmamağa çalışaraq:
- Yaxşı, yaxşı başa düşdüm. Mən də ona kömək edəcəm, oldu?
Nənə yenə Sənana soxulmağa çalışıb:
- Yox, hələ tam başa düşməmisən. Gəl bura görüm. O enli çiyinlərin, əzəzləli qolların arasına al məni.
Sənan nənəni özündən uzaq tutmağa çalışıb, əsəbi şəkildə:
- Ay kaftar yaş yetmiş, iş bitmiş. Səninki doxsanı haqlayıb, bir yox olsanda qurtulsaq. əzələ deyir, əzələ! Sənin yaşıdların qəbirdə inkir-minkirlə əlləşir, bu enli çiyin axtarır.
Sənan nənədən güclə canını qurtarıb qonaq otağına gəldi. Oğlanlar hələ də, Süsənə dərs keçirdilər və deyəsən bu dəfə rəqs idi. Samir Elçini qolları arasına alıb, praktiki şəkildə göstərirdi, Elnur isə Süsənə başa salırdı. Sənanın Süsənin necə diqqətlə izləyib, anlamağa çalışmasına baxıb gülümsədi. Asta adımlarla ona yaxınlaşıb, qarşısında yüngülcə əyilərək əlini uzatdı. Gülümsəyərək gözlərinə baxaraq nəzakətli bir şəkildə dedi:
- Gözəl xanım mənimlə rəqs edərsiz?
Süsən qaşlarını qəzəblə çatıb, onu tərsləmək