Süsən oğlanın üzünə daha da yaxınlaşması ilə geri çəkilməyə çalışıb üzünü çevirdi. Nə isə demək istəyirdi, lakin bu an ağlına heç nə gəlmirdi. Yumruğunu düyünləyib, vurmağa hazırlaşırdı ki, biri onu çiynindən qavrayıb özünə çəkdi. Süsən başını qaldırdıqda Sənanın gülümsəyərək ona baxdığını gördü. Amma Sənanın gülümsəməsində başqa bir şey vardı. Əlini qarşındakı oğlana uzadıb:
- Salam. Mən Süsənin nişanlısı Sənan. Tanışlığımıza şadam.
Sənan hələ də gülümsəsə belə, elini sıxdığı oğlanın üz ifadəsinin dəyişdiyini hiss etmək olurdu. Sonunda oğlan dözə bilməyib əlini çəkdi və onun qızaran əlindən Sənanın bərk sıxdığı anlaşıldı. Oğlan sağollaşıb uzaqlaşarkən, Sənan cəld Süsənə dönüb:
- Onu parçalayasan, bütün planımız boşa gedəcək deyə ürəyim çıxdı! Uça-uça gəldim bura. Birdə sənə heç oxşamayan bir uşaqlıq dostun varmış. Ondan bir şeylər öyrənə bilməzdin?!
Süsən heç nə anlamamış kimi Sənan baxıb:
- Nə uşaqlıq dostu?
Sənan birdən Süsənin heç dostu olmadığını xatırladı. Bayaqdan onu buraxmamağa çalışan Aysugil tərəfə qaşlarını çataraq baxdı. Süsənin hələ də ona baxdığını hiss edib, dəyişən müsiqi ilə gülümsədi. Onun biləyindən tutub, rəqs məydançasına çəkərək dedi :
- Heç. Yoxlayaq görək dünən nələr öyrənmisən...
Süsən Sənan çiyinlərinə sadəcə barmağının ucunu toxundurub, ondan bir metr uzaqda dayanıb rəqs edirdi. Sənan qəzəbini gizlətməyə çalışsa da, artıq dözə bilmirdi. əsəbi şəkildə pıçıldadı:
- Aramızdan Moskva-Bakı qatarı keçəcək? Biraz yaxın durda!
Süsən Sənanın bayaq ki, hərəkətindən sonra nədənsə üzünə baxa bilmirdi. Indi də gözlərini qaçırıb:
- Belə yaxşıdı. Mikrobların mənə keçər... həm buna belə oynanılmırdı?!
Sənan Aysunun onlara tərəf baxdığını görüb, Süsənin əlini tutub özünə çəkdi. Onun dəhşətə düşmüş ifadəsinə fikir vermədən qollarını qaldırıb, öz boynuna doladı. Əllərini Süsənin belinə qoyub, yaxın olduğu gözlərinə baxaraq:
- Yox, belə oynanılır. –dedi.
Birdən Süsənlə az qala qucaqlaşmış vəziyyətdə olduqlarının fərqinə varıb