ı normal qız olsa bilər... –deyə qışqırmaq istəyirdi ki, arxasında birinin olduğunu hiss edib çevrildi. Həqiqətən də qapı aralığından Aysu onlara gülümsəyərək baxırdı. Onu gördüklərini anlayıb, qağını daha da açaraq:
- Deməli dalaşırsız? Ay nə şirin.
Sənan Aysunun üzündən həqiqətəndə buna sevindiyini anlayıb ani bir hərəktələ yanındakı Süsənin biləyindən tutdu. Özünə tərəf çəkib, qolları arasına alaraq Aysuya gülümsəyərək baxıb:
- Olur ara da. Amma çox sevirəm deyə qısa çəkir.- deyib Süsənin saçlarından öpdü. Aysuya acıq verirmiş kimi baxıb, az qala ürəyi gedən Süsəni daha çox özünə sıxıb davam etdi:
- Sən keç içəri. Süsən məni yola salıb gəlir.
Aysu əsəbi şəkildə ayaqlarını yerə vuraraq, yenə süni şəkildə gülümsəyib yanlarından keçdi. Süsən isə Sənanın etdiyindən sonra özünə gələ bilmirdi. Beynində durmadan Sənanın onu qucaqlayıb öpdüyü an canlanırdı. Ürəyinin nəfəsini kəsəcək qədər tez-tez döyünməsi isə onu daha da həyacanlandırırdı. Sonunda özünə gəlib, hələ də Sənanın qollarında olduğunun fərqinə vardı. Cəld “ çox sağ ol” deyib, ondan uzaqlaşmaq istəyirdi ki, Sənan onu buraxmadı. Möhkəm qucalayıb, sinəsinə sıxaraq başını çiyninə qoydu. Bir neçə saniyə elə qaldıqdan sonra başını qaldırmadan Süsənin qulağına “kaş başa düşə bilsən” deyə pıçıldadı. Ani şəkildə onu buraxıb, qapıdan çıxıb getdi. Süsən qapının ağzında donub qalmışdı. Ağlı, fikirləri, ürəyi qarmaqarışıq idi. nə olduğu, nə edəcəyini bilmirdi. Bildiyi tək şey Sənanın qollarında özünü heç olmadığı qədər yaxşı hiss etdiyi idi....
Sənan evə girib, heç kimə görünmədən otağına keçmək istəsə də alınmadı.
- Sənan nolub sənə?
Sənan Elçinin təlaşla üstünə atıldığını görüb, cəld geri çəkildi. Onun ağzından turtub, pıçıldayaraq:
- Sus, sus... heç nə olmayıb, sən get işinə.
Elçin onun elindən qurtulub, səsini çıxara bilməsə də gec idi artıq. Sənan hər kəsin qonaq otağından çıxıb, ona baxdığını gördükdə təslim oldu.
Qonaq otağında hər kəs divana əyləşmiş Sənan baxırdı. Paltarı dağınıq və toz