, soyuq səslə dilləndi: - Məntiqən mümkün deyil. - O qız mənə belə reaksiya vermirsə, əsla mümkün deyil. Samirdən belə istədiyi cavabı ala bilməyən Sənan, son bir ümidlə Elçinə baxdı. Onun həssas ürəyinə toxunacaq qədər acınacaqlı baxışları ilə Elçini belə fikir söyləməyə məcbur etdi: - əslində hər qızın ürəyində zərif, incə bir şəhzadə olmaq arzusu yatır. Sadəcə onlara xüsusi olduqlarını hiss etdirən birisinə ehtiyacları var. əminəm ki, Süsən bacınında ürəyində belə bir arzu var, amma dərinlərdə, çox dərinlərdə, Mariana çökəkliyindən belə daha dərin bir yerlərdə... mümkün deyil. - Super! Onda neynək? Icazə verək o Ceki Çanın ucbatından Leyla xanım bizim iç orqanlarımızı satıb, kirayə pulun alsın? - Hardan baxırsan bax, bu sənin günahındı Sənan. Bəlkə onun özündən soruşaq? Yəni xahiş etsək bəlkə... Sənan Elnura kinayəli bir baxış atıb, acı-acı gülümsədi: - Hə, get soruş. Bir döymədiyi sən qalmısan onsuzda. - Bir də sən. Sənan hələ də ağrıyan qarnını tutub, zorla gülümsəyərək: - Hə, bir də mən... Masaya çökən səssizliyi, Samirin səsi pozdu: - Elnur, yarım saatdı bir qız sənə baxır. - Ha? Harda? - 2;5-də. Elnurun bir yönə baxım, “maraqlanmıram” deməsi ilənə olduğunu anlamayan Elçin bezgin şəkildə dedi: - Aranızdakı bu tək kəlimə ilə danışmağı anlamıram da. Elnur əlindəki kitabı kənara qoyub: - Eslində olduqca bəsit. Masanı “0” nöqtəsi olaraq düşünək, bufetin “a” və “b” çıxışları perpendikuliyar olduğundan, “absis” və “ordinat” oxu olaraq secib, kordinat sisteminə əsaəsən... - O mənasız riyaziyyat şeylerindən orta məktəbdə canımı qurtardım, bircə siz “riyaziyyatçı”lardan da qurtarsaydım- deyən, Sənan riyaziyyatla bağlı fakultələrdə oxuyan Samir və Elnura sərt bir baxış atdı. - Nəysə. Elnur yenə bir qızı bəyənmədi. Görəsən onun tipi necədi? – dedi, söhbəti dəyişməyə çalışan Elçin gülümsəyərək. Samir: - Əminəm eynəkli, saçları həmişə eyni formada olan, o biri əsrdən qalma paltarlar geyən, çox ağıllı bir tip. Ey, mənim nənəm də eynən belədi. Bəlkə sizi tanış edim?