içindəydi. Üzündə kiçik yaralar vardı. əllləri isə yüngülcə qızarmışdı.
- Sən dava elədin yenə? Inana bilmirəm.
Sənan Samirin onu kiçik görən baxışlarına dözə bilməyib, əsəbi şəkildə:
- Necə yəni yenə? Guya hər gün dava edib gəlirəm.
- Əslində Süsən bacı gələnə kimi eləydi. Amma o gələndən bəri heç dava eləmədin. Indi birdən-birə nolduki?
Sənan Süsənin adının çəkilməsi ilə daha da əsəbləşib, yumruğunu sıxaraq:
- Çünki o ifritə hər gün əsəblərimin son damlasına qədər sovurduğundan, başqa adamlara qarşı “sevgi yumağı” halına dönürdüm. Yavaş-yavaş sənə çevrilirdim.- deyib, dəhşətə düşmüş kimi Elçinə baxdı.
Elçin dodaqlarını sallayıb, küsmüş kimi baxarkən Süsən də gəlib Sənanın başı üstündə dayanmışdı. Ikisi də bir-birlərinə diqqətlə baxırdı. Sonunda Süsən quru bir səslə dilləndi:
- Sınıq var?
- Yoxdu.
- Çıxıq?
- Yox...
- Heç olmasa daxili qanaxma və ya 5-6 tikiş? Yoxsa bura gəlməyə belə dəyməyəcək.
Sənan dişlərini qıcıyıb, əsəbini güclə saxlayaraq:
- Yoxdu anormal ifritə. Sap-sağlamam. Sən gəbərməmiş mənə heç nə olmayacaq.- deyib, oğlanlara dönərək:
- Gördüz? Indi dünya daha parlaq, göydə çəhrayı buludlar var və hamınızı qucaqlamaq istəyirəm. Bu iyrənc! Bir dəqiqə bu kimdi?
Hər kəs Sənanın göstərdiyi yerə dönüb, qarşıdakı kresloda oturmuş qıza baxdı. gözlərindəki eynək, əlindəki kitab və üzündəki ciddi ifadə ilə olduqca soyuq görünürdü. Qız Hər kəsin ona baxdığını hiss edib başını qaldırdı. Eynəyini düzəldib:
- Salam. Mən Məhəbbət. Tanışlığımıza şadam.
Sənan qızın son dərəcə soyuq dediyi sözlər qarşısında donub, sadəcə başını tərpədə bildi. Elçin isə qıza gülümsəyərək baxıb, Sənan çevrilərək:
- Nişanlımdı. Nə şirindi hə?
Sənan nə deyəcəyini bilmədən bir Elçinə, bir Məhəbbətə baxdı. hardan baxırsan bax bir-birlərinin əksi olduqları bəlli idi. Sənan Elçinə yalandan gülümsəyib, cəld doğru olub-olmadığını öyrənmək üçün oğlanlara baxdı. Elnurla Samir də başlarını yelləyib təsdiqlədilər. Sənan saçlarını qarışdırıb, pıçıldadı:
-