Sənanın gözü qarşısında tutub, qalib gəlmiş kimi gülümsəyərək:
- indi tam oldu?
Sənan bir kağızdakı iki birləşmiş ürək şəkli içindəki “Sənan Süsən yazısına, bir də həmişə belə şeylərdən uzaq olan ciddi Elnura baxıb, eşidilməyəcək tərzdə pıçıldadı:
- Əgər bu da onlara qoşuldusa bitdim mən.
Ayağa qalxıb, Elnurun əlindəki kağızı əsəbi şəkildə alıb:
- Belə axmaq hərəkətlər eləməyin. Qızın adına söz çıxarasız- deyib, ürəyində “sonra o da hamımızı şişə çəkəcək” deyə düşündü.
Yuxarı mərtəbədən aşağı düçən qızların içəri girdiyini görüb cəld kağızı arxasında gizlətdi. Amma gec idi, qızların kəskin gözlərindən bu qaçmamışdı. Hələ arxadakı oğlanların hiyləgərcəsinə gülümsədiyini görüncə Sənan diqqətlə baxıb, eyni anda:
- Nədi o?
- Ver görüm.
- Göstər, göstər.
Sənan onlardan qaça bilməyəcəyini anlayıb kağızı arxada əzişdirdi. Top halına gətirib, qızlara göstərərək atıb-tutdu. Bir anda otağın digər tərəfinə atdı. Düşündüyü kimi Süsəndən başqa digər qızlar kağızın arxasınca qaçarkən, o Süsənin də biləyindən tutub sürükləyərək otaqdan çıxdı. Göz ucu qızların kağızı açıb, gülməklərinə baxıb üz-gözünü qırışdırdı.
- Elə bil ibtidai məktəbə geri dönmüşəm. Bir o qaldı ki, əl-ələ tutuşub ətrafımızda fırlanaraq “Sənan onu sevir, Sənan onu sevir” deyə mələsinlər.
- Sənan kimi sevir ki?
Sənan cəld dönüb yanında olduğunu unutduğu Süsənə baxdı. onun yenə əsəbi oluğunu anlayıb, iç çəkdi. Gözlərini qaçırıb, bezgin şəkildə:
- Sən anlamazsan...- demişdi ki, qarnına dəyən yumruqla donub qaldı. Süsənə dönüb, əsəbi şəkildə:
- Bu nə üçün idi?!
Süsən bivec şəkildə çiynini çəkib:
- Heç ürəyimdən gəldi.- deyib, yenə otağına çıxdı.
Sənan isə artıq öyrəşdiyindən əli ilə qarnını tutub, biraz kədərli şəkildə:
- Mənlə bu anormal. əsrlər keçsə bu qız kimi davrana bilməz, heç bir qız kimi hiss edə belə bilməz...
Axşam üstü qızlar getmişdi. hər kəs qonaq otağında oturub televizora baxırdı.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Oğlanların ona və Süsənə baxıb qımışmasından bezən