. Sənan hər kəsin ona baxdığını görüb, başını qaldırdı. Dediklərinə öz də əmin deyilmiş kimi:
- Mən rayona qayıdacam... onsuzda dərslər tətilə girirdi. Həm oxumasam belə olar. Işləyərəm, elə deyil?
Sənan oğlanlara həqiqətən də dediklərini təsdiq etmələrini istəyirmiş kimi baxırdı. əslində dediklərini eləmək istəmədiyi bəlli idi, amma eləməliydi.
Elçin:
- Niyə ki? Ev cəmi 5-6 aya təmir olacaq. Onda hamımız qayıdarıq. Həm Süsən bacı...- deyib, Sənanın baxışını görüncə susdu.
Onun bu qərarı çətinliklə aldığı bəlli idi. Elnur ciddi şəkildə:
- Başqa yol olmadığına əminsən?
Sənan başını yellədi. Samir cəld:
- Burda qala bilərsən.
- Amma 5-6 ay yox hə?. Bəsdirin uşaqlar. Sizin burda qalmağa imkanınız var, amma mənim yox. Bu şəhərdə həm o qədər rahat, həm də ucuz başqa ev tapa bilmərəm. Həm istəmirəm... Bəzi şeyləri bitirmək üçün əla oldu.
Oğlanlar gülümsəməyə çalışan Sənan ürək ağrısı ilə baxırdılar. Onun nəyi nəzərdə tutduğunu anlamışdılar. Indi anlamağa başlayırdılar, o ev onların yuvası idi. dostluqlarının, əyləncələrinin və hələ təzə cücərməyə başlayan eşqlərinin...indi onunla bərabər sanki əllərində olan hər şey kül olmuşdu, parçalanırdılar...
- Sabah gedirəm... bu arada, sizin evdə fotosintezlə bəslənirlər?!
Səhər:
Leyla xanım kiçik evinin qonaq otağı o qədər də kiçik sayılmazdı. ən azından Süsən elə düşünürdü. Bu evə girdiyi ilk andan neçə nəfərin qala biləcəyini hesablamağa başlamışdı. Amma nə qədər hesablasa belə 7 nəfərin qala biləcəyi qədər geniş deyildi bu ev. Amma nədənsə indi ona olduqca boş və geniş görünürdü. Indi də qonaq otağındakı divanda əyləşib, fikirləşirdi. Nəyinsə əksik olduğu fikri onu elə narahat edirdi ki... Leyla xanım Süsəni qonaq otağında tapıb, dəhşətə düşmüş şəkildə:
- Hıı, sən hələ hazır deyilsən? birazdan nişan başlayacaq.
Süsən başını qaldırıb bir anasına, birdə əynindəki paltarlara baxdı:
- Hazıram. Belə olmazki?
Leyla xanım qızının köynək, svitter və cinsdən ibarət olan geyimini süzüb, əli ilə başını