çatıb,telefonunu versin deyə əlini Aysuya uzatqı. Aysu könülsüz onun avcuna qoyub:
- Tez elə, gecikəcəm nişana.
Süsən heç nə demədən telefonu açdı:
- Alo.
- “alo, Süsən bacı gəlməyəsən?
- Nəyə?
- “bəs bayaq Aysu sənə demədi? Sənanı yola salırıq. Indi avtovağzaldayıq artıq... da gecdi, eybi yox. Sağ ol”
Süsən telefonu söndürüb, gözünü Aysuya dikdi.
- Nə? O avaralardansa, mənim nişanım vacibdi. Tələs, heç qız həvəsi yoxdu da səndə. Elə yaxşıkı o axmaqdan canımız qurtardı. Iyrəncin biri idi...
Sənan kiçik çantasını belinə atıb, addımlayırdı. Birdən dayanıb, arxaya dönmədən əsəbi şəkildə:
- Siz hara kimi dalımca gələsiz?!
- Sən avtobusa minənə kimi. Həm Süsən bacı da bəlkə gəldi.
Sənan arxaya çevrilib, oğlanlara şübhəli şəkildə baxaraq:
- Məni yola salmaq üçün yox, sırf bəlkə o ifritə gələrdə bir şeylər görərsiz deyə gelirsiz hə?- deyib, Oğlanların başlarını yelləməsiylə qışqırdı:
- Mənim həyatım teleserialdı sizinçün?! Rədd olun evinizə! Axmaqlar. Elə şey yoxdu deyirəm sizı!
- Deməli səndən canım qurtulur.
Sənanla bərabər oğlanlar eyni anda səs gələn tərəfə baxdılar. Ayaz yolu kəsib dayanmışdı. Sənan tərəf irəliləyib, kinayə ilə:
- Mən də sənə bir “xoş getdin” hədiyyəsi vermək istəyirəm.
Sənan onun nəyi nəzərdə tutduğunu anlayıb sevinclə gülümsədi. Ayazı həll etmək onun üçün su içmək qədər asan idi. əlindəki çantasını kənəra atıb, Ayaza tərəf yaxınlaşmaq istəyirdi ki, dayandı. Döngədən başqa oğlanlar çıxıb ayazın ətrafında toplaşırdı. Üzlərindən qəddarlıq, avaralıq yaxan bu tiplər Sənan öldürəcəkmiş kiimi baxırdı. Sənan hamsını bir-bir süzüb, barmaqlarını şıqqıldadaraq arxaya baxmadan dedi:
- Uşaqlar istəsəz qaça bilərsiz.
Sənanın bunu deməsiylə cəld
geriyə dönən Samir, yolun digər tərəfinin də kəsildiyini görüb:
- Yox, səni qoyub hara qaçırıq.
- Arxada da varlar hə?
Cavab gəlmədiyindən haqlı olduğunu anlayan Sənan gülümsəyib, yumruqlarını düyünləyib:
- Onda getdik!- deyə qışqırıb, Ayaza tərəf qaçdı. Qarşısına çıxan