n onları işarə edib, öz aralarında pıçıldamaqdan daha çox, qışqırışan orta yaşlı qadınlara qəzəblə baxıb pıçıldadı: - Mənim burda nə işim var axı... - Ey gəl bunu qaldır. Sənan əli ilə 75 kiloluq ştanqı göstərən Süsənə baxıb, əsəbi şəkildə: - Manyaksan sən? Ordan baxanda terminatora oxşayıram? Həm onlar niyə yüngül şülərdən yağışmışkən, mən ən ağırların götürməliyəm? – dəyib, həqiqətən də daha asan idman alətlərini istifadə edən Elnur, Samir və Elçini göstərdi. Süsən vecsizcəsinə çiynini çəkib: - Çünki səndən daha çox zəhləm gedir. - Aman nə böyük şərəf! Həm biz niyə burda olmalıyı? Bura qadınlar üçün deyildi? Vitrin mankeniyik səninçün? Bədənimizdən istifadə edirsən? - Əslində sizin leşinizdən istifadə edib, dönərçilərə satmaq vardı da, qalsın sonraya. Həm özünüz razılaşdız. Sənan ilk özünün razılaşdığını xatırlayıb, səsini qısaraq: - Amma sən “qızlar” deyəndə, bunları nəzərdə tutduğunu düşünməmişdim- deyib, əli ilə ona qəribə-qəribə baxan qadınları göstərdi- yəni, biraz qorxuducudu. Süsən gülməyini güclə saxlayıb, əlini yelləyərək: - Narahat olma, heç nə etməzlər. Amma sən birdə şikayət etsən, sizi onların arasında qoyub, qapını da üzünüzə kilidləyərəm. Sənan bir anlıq dediklərini xəyal edib, qorxu ilə dəhşət qarışıq şoka girərkən, Süsən artıq öz tələbələrinin yanına getmişdi. istəmədən də olsa, Süsənin necə şövqlə öyrətməyə çalışdığını seyr edən Sənan, yüngülcə qımışıb pıçıldadı: - Ifritə...

Onlar şəhərin bir bucağındakı zalın içərisində yarı qorğu, yarı da dəhşət içərisində idman edərkən, ikimərtəbəli evlərinin qarşısında bir taksi dayandı. Avtomobildən az qala tullanaraq enən orta boylu, azca sarışın, göyqurşağıdək rəngbərəng geyinmiş qız, qarşısındakı binaya diqqətlə baxdı. Ciddi-ciddi bir şey fikirləşirmiş kimi görünsə də, birdən yerində tullanmağa başlayıb qışqırdı: - Yattaaa! Deməli eliş burda yaşayır! Yuppi!

Onsuzda sakit keçməyən günlərinə yeni bir nəşəmi gelirdi, yoxsa yeni bir bəla? ən əsası, kimin üşün? Doğrusu təxmin etmək çətin deyil, təbii