deyil... o çox ağıllı qızdı. Mənə baxmaz belə.
Sənan çiynini çəkib:
- Nolsun, sən də çox ağıllısan.
- O tək başına 5 dil öyrənib, rəsmləri sərgilərdə gəzir, istəsə 3 günə roman yazar, bir şeyi öyrənməsi üçün sadəcə baxması kifayətdi...
- Bir dəqiqə, indi ikimizdə o ifritəni çirin görən, Elçini 1 saat qovalayan qızdan danışırıq hə? bəs o qız necə olur ki, bir kollecdə oxuyur?
- Eslində imtahanda bütün sualları düzgün cavablamışdı, sadəcə sürüşdürmə edib.
Samir:
- Nə qədər?
- Hamısın...
Ortalığa çökən sükutu heç kim pozmaq istəmirdi. Çünki bir imtahanda bütün cavabları doğru bilmək və hamıssını sürüşdürmək nə qədər mümkün onu xəyal etməyə çalışırdılar... Sonunda Sənan dilləndi:
- Hə, eyni qızdan danışırıq...
Günlər keçirdi və sonunda o böyük gün gəlmişdi. Bizim şəhzadəmiz bir Cindirella kimi anı bir dəyişikliklə gözəl şəhzadə olacaqdımı? Ey, bəlkə də onun şəhzadəyə çevrilməsi üçün kiçik bir öpüş lazımdı? A, yox bu başqa nağıldan idi. Bizimki tamamı ilə fərqli...

Oğlanlar qarşılarındakı Süsənə baxıb, öz aləmlərində analiz edirdilər... Sənan qollarını sinəsində çarpazlayıb:
- Sən bu paltarla getmək istəyirsən?
- Hə, nədi ki?
Sənan artıq özünü saxlamayıb, qışqıraraq:
- Sən xəstəsən?! Hanı dəyişəcəydin?! əynindəkilər yenə şalvar-köynək, tək fərqi o gic-gicə yazıların olmaması!
Süsən öz geyimini süzüb, çiynini çəkərək:
- Sənin kimi iyrənc böcək başa düşməz, bu paltarla ordakı hər kəsi özümə heyran edəcəm.
- Ordakılar sənin kimi zövqsüz deyillər!
- Səni!!!
Onların yenə dalaşmağa başlayacağını görən Elçin araya girərək:
- Sənan məncə də, bunlar Süsən bacıya yaraşıb. Həm o dedisə onları heyran edəcək, deməli bir şey bilir...yəni ümid edirəm..
- Görəcəyik!
Yol boyunca susan uşaqlar, ad gününün olacağı restorana çatdıqda təəccüblə ətrafa baxırdılar. Kiçik restoranın girişi şarlarla bəzənmişdi və işəri keşənlərin əlinə qəribə papaqlar verən təlxəklər vardı qapı ağzında. Sənan şübhələnərək içəri keçdik də, səbəbini anladı.