idi.
- Hə, səndən öyrəndikləri fəndləri üstümdə sınayan uşaqlar!
- Ay, nərmənazik olduğunu bilmirdim! bir uşağın vurmasından nolacaq?
- bir uşaq? Restoran səhərdən şirni yeyən, kola içən, yam-yam kimi hücüm edib, saniyədə 15 təpik atan uşaqlarla dolu idi! hələ o ciyiltilərini demirəm! Elə bil hələ də, Beynimin içində təpişirlər...
Süsən həqiqətəndə başını tutub, masaya çökən Sənana kinayə ilə baxıb:
- Amma ən azından söz verdiyim kimi hamısı mənə heyran oldular.
- Səni!...
oğlanlar masadan əsəbi qalxan Sənanı dayandırmağa çalışırdılar ki, çalan qapı zəngi ilə donub qaldılar... Dördü də bir-birinə baxıb, düşündükləri olmasın deyə dua edirdilər ki, bu an...
- Hə, bu gün Leylə qızım gələsiydi axı- deyə, yenə "son sürət" qapıya iləriləyən nənəni gözləri ilə izləyə bildilər ancaq. Bunu eşidən Süsən sevinclə ayağa qalxıb:
- Anamda gəldiyinə görə, siz məxluqatları evimdən ata...
Leyla xanım sonunda açıla bilən qapıdan içəri keçib, yemək otağındakı masanın ətrafındakı gəncləri süzdü:
- Qızım hanı?
Elçin Elnura, Elnur da Samirə baxınca, Samir məcburən aağa qalxıb, gülümsəyərək:
- Xoş gəlmisiz Leyla xanım, həmişəki, kimi çox gözəlsiz...
- Sən də, həmişəki kimi ürək bulandırıcısan. qızım?
Samir zorla gülümsəyib, çarəsizcəsinə Elnurla Elçinə baxdı...
Sənan ayağna dəyən təpiklə biraz səndələsə də, hələ də Süsəni tutmağa davam edirdi.
- Bir sakit dur, sudan çıxmış balıq...yox balina kimi nə çırpınırsan?!
Süsən Sənanın qollarını açmağa çalışaraq:
- Sən niyə səkkizayaq kimi məndən yağışmısan?!
- Ölürəm elə sənin üçün! Çünki anan səni belə görsə diri-diri dərimizi soyacaq bizim.
- Ay nə gözəl! HƏm halıma nə olub?!
Sənan Süsəni buraxıb, qarşıdakı şkafın güzgüsünü göstərərk:
- Bax gör da.
- İyrənc...
Sənan qalib kimi gülümsəyib:
- Sonunda anladın.
Süsən:
- Bu otaq iyrənc. Hansı donuz belə bir otaqda yaşayarki? - deyib, həqiqətəndə dağınıq olan otağı göstərdi.
Sənan cəld ortalıqda görünən 1-2 köynəyini götürüb, şkafın içinə