u arxamca gəlir.
Sənan əsəbləşib, ona çataraq bir-iki kəlmə demək istəyirdi ki, Birdən Süsənin yavaşladığını görüb dayandı. İstəmədən də olsa az öncə yanlarından keçdikləri iki qadının söhbətini eşitdi...
- az bu Leylanın qızı deyil? Eşitdim oğanla bir evdə yaşayır?
- Hə ee. Anası gəzən ağacı, balası budaq-budaq gəzər.
- Demə valla. anası kim bilir səhərdən axşama kimi kimin stoluna çıxıb göbək rəqsi oynayır, bu da ona oxşayacaqda.
- Bu elə uşaqlıqdan beləydi, bütün günü oğlan uşaqlarını yığardı başına...
Sənan davamına qulaq asmayıb, diksintiylə üzünü çevirdi ki, Dayanıb böşluğa baxan Süsən ifadəsindən hər şeyi eçitdiyini anladı və bunun ilk dəfə olmadığını....
"Sən göründüyün kimi deyilsən. İçində qatların var, eynən soğan kimi"*...
*= "Shrek" animasiya filmindən replika..
Sənan bir qarşısındakı Süsənə, bir də hələ danışmağa davam edən qadınlara təəccüblə baxırdı. Süsənin üz ifadəsinin getdikcə daha acıınacaqlı bir hal aldığın görüb, qaşlarını çatıb, dişlərinin arasından "zibil!" deyə pıçıldadı...
yolun ortasında dayanıb, ilərilənəyə özündə cəsarət tapa bilməyən Süsən məcburən o qadınların danışığını eşidirdi. başını qaldırıb, onların ağzının payını nə qədər verməyi nə qədər çox istəsə də, buna yenə cəsarəti çatmayacağını bilirdi...
"çattt!"
Süsən cəld başını qaldırıb gözlərini az öncə alnına çırtma adan Sənana dikdi... bir nəçə saniyəlik səssizliyi pozan:
- Sən xəstəsən?! Niyə vurusan?!
- Əsl sən xəstəsən! sürüdən ayrı düşmüş qoyun kimi nə yolun ortasında dayanmısan?
- Sən kimə qoyun deyirsən çöl donuzu?!
- Sənə ifritə!
Yarı boş küçədə əks-səda verən bu davanı kənərdan izləyən qadınlar bir-birlərinə qorxu ilə baxıb:
- Ağəz bu qız vəhşi imişki!
- Hələ bax gör gedəni necə döyür.
- Ay qız, burax uşağı... boy, sürüyür e gedəni..

Otaqdakı hər kəs əsəbi şəkildə içəri keçib, heç kəsə tək kəlimə etmədən əlindəkiləri mətbəxə aparan Süsənə və onun ardınca üst-başı toz-torpaq içində gələn Sənana sual dolu nəzərlərlə baxdı.