düşdü. bilirəm, o biriləri də məni uşaq olaraq görür...
Süsən yerdə bardaşqurma oturub, gözlərini yerə dikib həqiqətəndə bir uşaq kimi görünən Elçinə baxıb, "lənət şeytana" - deyə pıçıldayıb bir addım yaxınlaşdı.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) qolunu uzadıb, güclə çatan işarət barmağı ilə çiyninə toxunub, təsəlli edərmiş kimi:
- Sən fikir vərmə onlara, xüsusən də o təkamülünü tamamlamamış şempanzeyə...
Bəli, oğlanlar evə girəndə bu mənzərə vardı qarşılarında: Yerə çökmüş, küskün dayanmış Elçin və 1 metr kənardan uzatdığı əlinin iki barmağı ilə çiyninə vuran Süsən, birdə içəri girən oğlanlara od püskürdən baxışları...
- Hmm....
- Pftt...
- Bu nə tamaşadı belə? - deyə, digərlərindən fərqli reaksiya verən Sənana düşmən kimi baxıb, əlini cəld çəkərək sorğulayan bir ifadə ilə dedi Süsən:
- Sən niyə bunu araya qoymusan?! Tez ol, üzr istə!
- Ha? Nə?! mən niyə?
- Necə yəni niyə, bu məxluqatın harası uşağa oxşayır? Ən az sənin qədər iyrənc, ürək bulandırandı o da!
Sənan bir neçə saniyəlik şok keçirib, deyilənləri anlamasa da, anladığı cümlələrə hirslənib:
- Pa! bu dediklərindən sonra əsl sən üzr istəməlisən! İfritə, kim bilir sən neyləmisən yazığa! Oğlan düşməni qara dul**!
Süsən:
- Yox, sən! - deyə qışqırıb, Sənanın ayağına təpik ilişdirərkən, Samir ilə Elnur Elçini ayağa qaldırıb:
- Yaxşısan?
- Ne oldu?
Elçin az qala Sənanı döyəcək olan Süsənə gülümsəyərək baxıb:
- İndi yaxşıyam, həmdə çox...
2 SAAT SONRA:
- Oy...tççç...ufff
- Hələ ağrısı keçməyib? - dedi, başını kitabdan qaldırıb, bayaqdan bədənindəki yeni yaralara buz qoymağa çalışan Sənana baxan Elnur.
- Nə? Ağrı? O İfritənin vurduğu yerlərə "ağrıyır" demək olmaz, əsl mən ona vursaydım "ağrı" olardı. Dua eləsin ki, genetik cəhətdən qız sayılır. amma bir gün beynim çönüb, qız-mız demədən girişəcəm, onda görəcək!
Elçin Sənanın yaralarına göz ucuyla baxıb, başını acıyırmış kimi yelləyərək:
- Düzdü, biraz dalaşqandı. Amma yaxşı qızdı Süsən bacı.
- Nədi? Qızdı? ondan qız olmaz,