görüb başını qaldırdı. Gördüyü mənzərə qarşısında nəfəsini tutdu...
Sənan soyuducunun qarşısında dayanıb, az öncə başına çəkdiyi su şüşəsi əlində qızlara baxırdı. İkisi də ona diqqətlə baxsa da, baxışlarındakı fərqi hiss etmək olurdu. Könül 1.85 boyunda, formalı bədənli, saçları dağınıq, köhnəlmiş cins şalvar və t-shirt geyinib, soyuq suyu tərədüdsüz içən yaraşıq abidəsinə - Sənana ağzı açıq baxarkən, Süsən səliqəsiz, adam kimi paltarı olmayan, stəkanlar varkən, suyu şüşədən içən, hələ birdə üstünə dağıdan bir meymuna - Sənana baxırdı. Sənan bu baxışlardan sıxılıb:
- Hmm. neynirsiz, qeybət edirsiz?
- Sənə nə?!
- Yox... Qeybət yaxşı şey deyil.
Sənan Süsənə "bax cavab belə olar" deyərmiş kimi baxıb, Könülə dönərək:
- Əlbətdə qeybət yaxşı bir şey deyil. Amma bu ifritəylə ilə nədən söhbət etmək olar ki?
- Kimdi ifritə? Sən özünə bax qıllı qaban, adam kimi su içməyi də bacarmır!
- Mənə deyirsən qıllı? O bığlarını birazda uzatsan, "bığ-saqqalı qadın" deyə sirkə verəcəklər səni!
- Hələ bir səni "nadir məxluq" kimi versinlər də!
Könül onların bu deyişməsinə qıcıqlanaraq, sesini incəldib:
- Sizin aranızda nəsə var? - deyib, süni şəkil də gülümsədi. Sənanla Süsənin eyni anda "var" deməsi ilə qaşlarını çatıb, özünü toplayaraq:
- A nə yaxşı, nə vaxtdan bəri?
Sənan:
- İlk gördüyüm andan bəri, həmin an onun ifritə olduğunu anlamışdım. o vaxtan aramızda dərin bir nifrət var.
- Həmdə çooox dərin.
Könül astaca gülüb, hiss olunan kinayə ilə:
- Hə, sənin kimi bir oğlanın tipi hər halda zərif, incə qızlar olar. Səhv məndə idi, bağışalayın. Sənlə Süsəni düşünmək...
Sənan Könülün səsindəki kinayəni hiss edib, bir ona, bir Süsənə baxdı. qaşlarını çatsa da tək kəlimə etmədi...
Saatlar keçsə də, Süsən kənarda dayanmış və Könülün Sənanla söhbət etməyə çalışmasını izləyirdi. Sənan Könülün hər sualına qısa və başdansovdu cavablar verib, Süsənə yönəltməyə çalışırdısa da, alınmırdı. Sonunda getməli olduğunu anlayan Könül ayağa qalxıb, " Mən gedim" deyərək