k qapıya tərəf yönəldi. Onu yola salmağa gələn Süsən və Sənanla sağollaşıb:
- Süsən mən sabah da gələcəm. sənlə söhbət etmək xoş idi. Amma necə deyim... Məncə sabahda elə evinizdə görüşək, ən azından sən bu geyim tərzini dəyişdirənəcən. Shv başa düşmə, sadəcə elə bilərlər oğlansan, qismətim bağlanar.
Süsən biraz tutulsa da, heç nə demədən başını yelləyib zorla gülümsədi. bir daha "yaxşı yol" deyib, içəri yönəldi. Bayaqdan səbrini güclə basan Sənan, ona gülümsəyərək baxan Könülə yaxınlaşıb:
- Elvida Könül xanım.
- Elvida? Mən sabah da gələcəm.
- Amma mən sabah evdə olmayacam.
- Niyə? bəs birisigün?
Sənan Könülə biraz daha yaxınlaşıb, kinayə ilə gülümsəyərək:
- Birisi gün də, ondan sonrakı gün də olmayacam. Hətda sizin gəldiyiniz hər dəfəsində evdə olmayacam. Bu ara da, mənim tipim incə-mincə, həddən artıq süni, özünü gözə soxmağa çalışan tiplər deyil, rahat, özü kimi ola bilən tiplərdi. - deyib, düşünürmüş kimi davranaraq:
- Hmm. Yəni tipimə qalsa, sizdən çox Süsən mənə uyğun gəlir. - deyib, Könülün üzündəki dəhşətə düşmüş ifadəyə baxaraq gülümsədi. Onun özünə gəlməsinə fürsət vermədən, içəri keçib qapını örtdü. onsuzda yaxınında olduğunu hiss etdiyi Süsəni qarşısında görüb, çiynini çəkərək:
- Nə? üzündəki ifadəsini görsəydin, sən belə acığa məndən ötrü öldüyünü deyerdin.
Süsən ciddi ifadəsini qorumağa çalışsa da, dözə bilməyib gülümsədi. Onalr bir-birlərinə baxıb, istəmədən də olsa gülümsərkən, çoxdan uşaqların gəlmək vaxtı olduğunu xatırlamırdılar. bir neçə dəqiqə sonra qapı açılacaq və bu ilk olan sehirli an pozulacaqdı. Amma ilk heç də son demək deyil...
- Buyur, əvvəl sən keç.
- Yox, sən birinci gəldin.
- Öncə xanımlar.
- Yol böyüyüyündü...
Elçin ağzı açıq şəkildə mətbəx qapısının ağzında bir-birlərinə yol verməyə çalışan Süsən və Sənana baxıb, Elnura dönərək:
- Nə olur burda? 21 dekabr* keçməmişdi?
Elnur göz ucu bir-birlərinə səmimi şəkildə gülümsəyib, son 15 dəqiqədir yol verən Sənan və Süsənə baxıb:
- Ən məntiqli