a yaxınlaşıb:
- Sən də buna bir söz de da. Süsən bacı artıq hamımıza yaxşı davranır, bir Sənana qarşı belədi. Sənana denən da.
Elnur başını kitabdan qaldırıb, Sənana baxaraq soyuq bir ifadə ilə:
- Bəlkə sadəcə Sənana nifrət edir? Yəni bunun üçün səbəblər var. Sənan kobuddur.
- Bir qıza necə davranacağını bilmir.
- Süsən bacını qulluqçusu kimi yemək bişirməyə məcbur edir...
Sənan qarşısındakı biraz da keçsə onu yerin dibinə batıracaq oğlanlara əzici baxışlarla baxıb:
- Siz nə çakal tiplərsiz?. əsil üzünüzü görəndən sonra, o ifritəyə qanım qaynamağa başladı...
Saatlar aparan danlaqlardan oğlanların yüngül döyülməsi və Sənanın Süsənə kobud davrandığını qəbul etməsiylə nəticələndi. Tətilə artıq günlər qaldığından, bu evdəki son günlərini yaşayan oğlanlar həm Leyla xanıma verdikləri sözü yerinə gətirməyə, həm də Süsənə daha yaxşı davranmağa qərar verdilər.
Sənan qonaq otağında gündəlik işlərlə məşğul olan Süsənə yaxınlaşıb, üzr istəməyə çalışırdı. Lakin işçi qarışqa kimi oyana-buyana qaçan Süsəni saxlamaq asan deyildi. Sənan yüngülcə öskürüb Süsənin diqqətini çəkməyə çalışırdı ki, qapının zəngi çaldı. Sənan bir anlıq olsa da üzr istəməkdən qaça bildiyinə sevinərək:
- Mən açaram!
- Yox, bura mənim evimdi, mən açacam!
- Ilk mən dedim!
Yaxınlıqda olan qapıya qaçaraq, ilk açmağa çalışan Sənandan daha çevik olan Süsən onu ötdü. Tam qapının dəstəyinə əlini qoyub, açacaqdı ki Sənan onu belindən qavrayıb geri çəkdi. Lakin Süsən dəstəyi bərk tutmuş olduğundan, qapı açıldı. Sənanın anası qarşısında oğlunun bir qızı qucaqlayaraq dayanmasına təəccüblənərkən, gələnin kim olduğunu anlamayan Süsən, Sənanın donub qalmasından istifadə edib, güclü bir yumruq ilişdirdi...
Ləman xanım çaydan bir qurtum içib, fincanı masaya qoydu. Qarşısındakı bir-birindən yaraşıqlı oğlanları ikrah hissi ilə süzüb, yanağına buz qoyan Sənana üzünü çevirib dedi:
- Tapmısan özünə oxşayan avaraları.
Elçin cəld:
- Xala valla biz Sənan kimi avara deyilik.
Sənan Elçinə