ə tərəf çəkdikdə hava da dayanan yumruq və qəzəblə parıldayan 1 cüt gözlə qarşılaşdı. Üzünə yayılan gülümsəməyə manə ola bilməyərək, gözlərini qarşındakından çəkmədən pıçıldadı:
- Yemək bişir...
2 SAAT SONRA:
- Pah, yemək bişirim hə? siz axmaqlar mən gedəndən lap həddinizi aşdız. Bu evdə 4 adam yox, 4 donuz qoyub getdiyimə əminəm artıq.
Sənan Süsənin deyinməsinə fikir vermədən, az qala sevincdən yaşaran gözlərlə masadakı yeməklərə baxırdı. Süsənin əsəbiliklə boşqabı qarşısına qoyması ilə ayılıb, ona məsum-məsum baxaraq:
- O qədər sevincəyəm ki, səni belə qucaqlaya bilərəm. Düşün yəni.
Süsən ikrah hissi ilə üz-gözünü qırışdırıb:
- Daha az iyrənc olduğunda. Bu nə iydi gəlir sizdən?
Sənan yeməyə girişib, dilucu:
- Paltaryuyan maşın işləmirdi.
Elçin:
- Valla nə elədiksə işləmədi. – deyib, onu təsdiqləməsi üçün Elnura baxdı.
- Hətda istifadə təlimatını oxuyub, hərfiyən yerinə getirdik.
Öncə oğlanları inanmırmış kimi süzən Süsən, az öncə maşını necə işə saldığını xatırlayaraq soruşdu:
- Bəs işə salmadan əvvəl cərəyana qoşdunuz?
Masadakı dərin səsssizlikdən bunu etməyin heç kəsin ağlına gəlmədiyi bəlli olurdu...
Masadakı səssizliyi Sənanın Somali qaçqını kimi yeməsi pozurdu sadəcə. Elçin Süsənə dönüb, canyaxın bir ifadə ilə:
- Sənin təilin necə keçdi Süsən bacı? Nələr etdin, nələr oldu?
Süsən başını belə qaldırmadan, ən adi bir şeymiş kimi:
- Heç. Amma deyəsən bu yaxınlarda nişanlanıram.
Sənan bir anlıq dayansa da, heç nə olmamış kimi yeməyə davam edirdi. Elnurun gözlərindən onun özünü eşitməmiş kimi aparması qaçmadığından, biraz yüksək tonda:
- Necə yəni “deyəsən?” bu dəqiq deyil?
- Nə bilim. Orda cəmi 2 dəfə danışdıq. Deyəsən bu günlərdə gələcəklər.
- Doydum. – deyib, masadan qalxan Sənana hamı təəccüblə baxdı.
Ilk dəfə idi ki, onun “doydum” deməsini və hamıdan əvvəl, yəni bütün yeməklər bitməmiş masadan qalxdığını görürdülər. Elçin Süsənə gülümsəyərək “ təbrik edirəm” deyib, Sənanın ardınca qalxdı. Onun otağına girib,