Sənanı paltarları kənara atmağa çalışdığını görüncə:
- Həqiqətən çarpayını tapa bilmirsən hə?
Sənan çiynini vecsizcə çəkib:
- Buralardadı yəqin.
- Süsən bacının nişanlanması yaxşıdı hə?
Sənan kinayəli bir təbəssümlə:
- əlbətdə. O oğlan düşməni ərinin kirli corablarını yusun da, ağlı başına gəlsin.
- Niyə elə deyirsən ee?
- Nə var, düz deyirəm da. 100% faiz arvadı alıb, ancaq ev işləri gördürən, duyğusuz, kobud birinə gedəcək. əri evəd bağıran, əsəbi bir tip olacaq.
Elçin Sənanın indi özünü təsvir etdiyinin fərqində olmamasına təəccublənib, ona şoka girmiş kimi baxdı. Amma boş idi, Sənan özünün bütün mənfi xüsusiyyətlərini Süsənin xəyalı nişanlısına saymağa davam edirdi. Elçin öncə bunun səbəbini anlamasa da, ağlına gəlmiş fikirlə Sənanın qolunu tutub, gözlərini geniş açaraq:
- Sən Süsən bacını sevirsən?!
- Nə?! Yox bir!
Elçin inanmırmış kimi:
- Bəs onda niyə belə edirsən?
Sənan öncə yənə əsəbi bir söz demək istəsə də, birdən sakitləşib sonunda tapa bildiyi çarpayısına oturdu. Gözlərini Elçindən qaçırıb, zəif tonla:
- Sadəcə onun iki üzlülüyünə əsəbləşirəm. Bütün oğlanlardan zəhləsi gedirdi, hamısı öldürmək istəyirdi. Amma indi bir oğlanla nişanlanır. O oğlanı zəhləsi getdiyi oğlanlardan fərqli edən nə ola bilərdi ki?... bizə qışqırır, vurur, təhqir edir, amma başqasından nişanlanacaq qədər xoşu gəlir. Nə, göydən qızıl zəmbillə düşüb o adam?!
Elçin gözlərini Sənana dikib susdu. ( müəllif: Cəmilə Məmmədli)Çünki onu tanıyırdı, əgər düşündüklərini desəydi, böyek ehtimalla sərt şəkildə etiraz edəcəkdi. Indi qarşısında yarı küskün, yarı kədərli ifadə ilə çarəsiz dayanmış dostu hiss etdiyi hər şeyi dürüstlüklə desə belə, nə olduğunu anlamadığı bəlli idi. O da çarpayıya oturub, əlini Sənanın çiyninə qoydu. Gülümsəyərək:
- Süsən bacı bütün oğlanlara qarşı belədi. əminəm o oğlan mazoşist-filandı. Nişanlansalar ya 2 günə dözməyib o qaçacaq, ya daSüsən bacı onu öldürəcək.
Sənan Elçinin son sözünə gülümsəyib, kefi yerinə gələrək:
- Mən