i demək olarkı. Bunu Süsən xaric hər kəs hiss etmişdi. Hatda bir ara nənə onu kuncə sıxışdırıb, izləmək vəzifəsini ona miras qoymaq haqqqında bir-iki şey deyib, Sənanı həyatdan soyutmuşdu. Amma indi belə qonaq otağında hər kəs otutub, söhbət edərkən, Sənan yenə gələn ayaza dikmişdi gözünü. Ayaz isə Sənanın baxışlarını his etsə də, bunu bildirmirdi.
- Sənan sən niyə danışmırsan?
Sənan yüngülcə diksinib, Samirə baxdı. Nə dediyini sonradan anlayıb, başını yelləyərək “heç” dedi. Bu an Elçin Ayaza dönüb:
- Indi siz evlənsəz, harda yaşayasız? Biz öyrəşimişik Süsən bacıya.
Senan bezgin şəkildə:
- Öz adına danış.
- Bu evdə.
Süsənini dediyini eşidən Sənan cəld ona tərəf baxdı. Dünən zarafat etdiyini zənn etsə də, bu an Süsənin ciddi olduğu anlaşılırdı. Sənan qaşlarını çatıb, Ayazı süzdü. Onun üzündəki sevincək ifadə xoşuna gəlmədi. Nə isə hiss edirdi. Lakin yenə sadəcə susub, Ayazın getməsini səbirsizliklə gözləməyə çalışırdı. Sonunda o an yetişmişdi. Ayaz ayağa qalxıb, getməyə hazırlaşırdı. Süsən də onu yola salmağa gedən də, oğlanlar öz işləri ilə məşğul olmaq otaqlarına getdilər. Qonaq otağına qayıdan Süsən Sənanan başqasının olmadığını görüb, geri qayıtmaq istəyirdi ki...
- Biraz dayan.
- Niyə?
- Çünki sənlə danışmaq istəyirəm.
Süsən Sənanın üzünə boş-boş baxdıqdan sonra, “görək nə yumurtlayacaq” deyə pıçıldayıb, könülsüz qarşısındaki divana oturdu. Sənan isə əksinə ciddi bir ifadə ilə:
- Sən onu nə qədər vaxtı tanıyırsan.
Süsən çiynini çəkib:
- Atamın uzaq qohumlarından birinin oğlu imiş. Anama xəbər göndərmişdilər, o da gəlib məni kənddə tapdı.
- Hmm. Yəni sən ondakı qəribəliyi hiss edirsən? Bir düşün, məncə təhlükəli adamdı. Yəni hansı oğlan öz azad iradəsi ilə səninlə evlənmək istəyərki? Həm sən...
Sənan Süsənin onu öldürməyə hazırlaşdığını anlayıb, cəld söhbəti dəyişməyə çalışdı.
- Yəni onun hərəkətləri... bilirsən, o gey.
Süsən dərindən nəfəs alıb:
- Bilirəm. Amma həm anamın, həm qonşuların dilindən qurtulub, rahat yaşamaq