n ardınca dodağının altında deyinməyə davam edirdi. Yenə hazırlaşıb, harasa getməyə hazırlaşan Samiri görüb:
- yenə qız yanına gedirsən.
Samir tək kəlimə etmədən gülümsəyib, göz vurdu.
- Nişanlı deyildin sən?
- Hələ ki yox. Deməli cavanlıq eliyə bilərəm.
Sənan onun bu özündənrazı danışığını sevməsə də, məcburən onun yanına gedib ciddi bir şey soruşacaqmış kimi:
- Sənin heç geylərdən xoşu gələn sevgilin olub?
Sənan köynəyinin yaxasını düzəldib, Sənana alçaldıcı bir baxış ataraq:
- Səncə məni tanıyan bir qızın elə olması mümkündü? Elə bir qız varsa, deməli bir oğlan onu bütün oğlanlardan soyudub. Mənimlə tanış elə, düzələr.
- Onsuzda tanıyırsan.
Samir kimi nəzərdə tutduğunu anlayıb, ürkmüş bir ifadə ilə:
- O sadəcə gecənin yarı boğmaq istəməyəcəyi biri ilə evlənmək istəyir.
Sənan divara söykənib, qollarını sinəsində çarpazlayaraq:
- Yenə də bu normal deyil. O ifritənin nəyi normaldı ki, onsuzda. Amma bu...
Samir güzgünün qabağında bəzənməyi bitirib, Sənana bilmiş-bilmiş baxaraq:
- Yoxsa aşiq olmusan, qısqanırsan?
- Hansını?
Samir Sənanın soyuq səslə ilə deməsindən boş yerə sual verdiyini anlayıb, çiyninə vuraraq:
- Boş ver. ən azından eyni evdə yaşayırıq deyə bizi döyməyən nişanlısı var. Yoxsa o qədər elə adam görmüşəmki, sırf evinə getdiyim üçün çırpan...
- Sən də evlərinə arvadları ilə yatmaq üçün getmə.
Samir bic-bic gülümsəyib:
- Onda getməyimin nə mənası var? - deyərək, evdən çıxdı.
Sənan isə yenə divara söykənmiş vəziyyətdə dayanıb, az öncə Süsənin dediklərini düşünürdü. Deyəsən duyğusuz zənn etdiyi qızı da duyğuları varmış və Sənan onu incitmişdi. Lakin nədənsə Süsənin də onu incitdiyini düşünməyi dayandıra bilmirdi...
Səhər ev əhli və Ayaz yenə qonaq otağında oturub söhbət edirdi. Bu an Süsən otağa girdi. Üzündən narahat olduğu hiss olunurdu. Bunu görən Elçin:
- Noldu Süsən bacı?
Süsən düşüncələrindən ayılıb, Elçinə baxaraq təlaşla:
- Heç nə... sadəcə bir şeyi itirmişəm deyəsən.
Ayaz onun yalına gəlib,