u göstərib:
- Bunu yuxarı mərtəbəyə çıxardasan. Amma nə mənim, nə də Süsən qızımın otağına girmə. Sonra paltarlarımızı-filan eşələyərsən...
Sənan nənənin utanmış görünən üzünə şoka girmiş kimi baxıb, tək kəlimə etmədən yerdəki qutunu götürdü. Pillələri addımlarkən, dodaqaltı deyinirdi. “ sizin paltarlarınızı??? O ifritə mənimlə dəst geyinir onsuzda da, bu qartımışın nə əlaqə? Bu evdə hamımız təhlükədəyik. Yaş 90, bugün belə var olmamalısan. Bu hələ cavan qız kimi qızarıb-bozarır. Bi də otaqlarına girməməliyəmmiş. Sən nəysə də, o ifritənin otağına əsla girmərəm mən. əsla!”- deyə düşünsə də, əlindəki qutunu yerə qoyub, Süsənin otağının yanından keçərkən ayaq saxladı. Qapının üstündə hardasa hər dildə “giriş qadağandır!” yazsa da, əli ilə saçlarını qarışdırıb öz-özünə pıçıldadı:
- Dəlinin yadına daş salır qoca ifritə.
Vicdanı ilə marağı arasında gedib gəlsə də, içində qalan son cəsarətlə əlini qapının dəstəyinə atdı və heç 1 saniyə belə düşünmədən artıq içəridə idi. Gözlərini yumub, özünü içərdə ola biləcək qorxunc seylərə hazırlayırdı. Oğlanlar üçün olan işgəncə alətləri, qorxulu film posterləri, hətda bir-iki ölü oğlan görmə ehtimalını belə düşünmüşdü. Lakin gözlərini açdıqda.... Açıq çəhrayının ən gözl tonuna boyanmış divarlar, ağ rəngli, şəhzadə stilində mebellər və bol-bol böyük ayıcıqlar. Divarlarda isə cizgifilm, anime** qəhramanlarının stikerləri. Olduqca geniş, işıqlı və şirin olan otaq, 19 yaşındakı oğlan düşməni qızın otağından çox, 15 yaşlı xəyalpərəst bir qızcığazın otağına bənzəyirdi...
Sənan təəccübdən geniş açılmış gözlərlə otağı gəzib, gördüyü hər şeyə varlığına inanmırmış kimi toxunurdu. Nəhayət qapıya tərəf döndükdə, gözləri qəzəbdən çox təlaş qarışıq qorxuyla parıldayan Süsənlə qarşılaşdı...
Bu ana kimi həmişə olanlara bitərəf, ya da Sənanın tərəfindən baxdıq. Amma indi hər qızın ilk qəhramanı olan atasını itirmiş, ona hər şeyi öyrətməsi lazımkən evdə belə tapılmayan anası olan və uşaqlığı özü, anasının haqqqında dedi-qodular eşitməklə