keçən bır qızın tərəfindən baxaq. Qəlbi, hisləri olan, amma bunları necə ifadə edəcəyini bilməyən bir qızın tərəfindən. Bədəni böyüsə belə, ruhu hələ də xəyapərəst bir qız olan birisinin tərəfindən...
Süsən unutduğu pulu götürmək üçün, bir-başa otağına qalxdı. Yarıaçıq qapıdan şübhələnsə belə, otağının ortasında Sənanı görməyi heç gözləmirdi. Xüsusəndə onu təəccübdən geniş açılmış gözlərlə ona baxması... Üzünə yenə sərt ifadə vermək istəsə belə, bu səfər alınmadı. Çünki həmişəkindən çox utanmışdı. Cəld otağa girib, komodunun üstündəki pulu götürüb aşağı qaçdı. Sənan o otaqdan çıxdıqdan sonra nə etdiyini anlayıb, cəld otaqdan çıxdı. Pillələri ruh kimi addımlayarkən, son pillənin də bitməsiylə özünə gəldi. Bayaq gördüklərini beynindən silmyə çalışaraq, öz-özünə:
- Bu səfər məni öldürəcək. 100% öldürəcək. Qız haqlıdı, imkanım olsa məndə kömək edərəm ona məni öldürməsi üçün yəni. Layiqəm... amma ölmək üçün çox cavanam. Həmdə yaraşıqlıyam yəni, yox qaçmaq gərək.
Sənan sözlərini bitirdikdə artıq evdən çıxmışdı belə. Hələ də o otağın Süsənin ola biləcəyini qəbul etmək istəmirdi, tək inanmaq istədiyi Süsənin onu öldürəcəyi idi. Başıboş küçələrdə gəzərkən bir parka gəlib çatdığının fərqinə belə varmadı. əlləri cibində dolandıqdan sonra, boş bir skameyka tapıb oturdu. Hələ də Süsənin hansısa ağacın arxasından çıxıb, onu parçalayacağını düşündüyündən ətrafa baxırdı. Elə bu an bir qızın ona gülümsədiyini gördü. Bu demək olarkı həmişə olduğundan fikir vermədən üzünü çvirmək istəyirdi ki, onu hardasa gördüyünü xatırladı. Gözlərini qıyıb diqqətlə baxdıqdan sonra, ağlına gələn fikirlə o da qıza gülümsədi...
Artıq gecə olmasına baxmayaraq Sənan evə tələsirdi.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Qapını döymədən, açarı ilə açıb yuxarı çıxmağa hazırlaşırdı ki, qonaq otağından gələn səsləri eşidib ora getdi. Qapının ağzından Leyla xanım da daxil olmaqla hamını orda olduğunu görüb, sevinclə gülümsəyərək:
- Oh. Yaxşı ki, hamınız burdasız. Sizə ir şey danışmalıyam, Ayazla...- demişdi