Biz görüşə-filan getmirik! Həm yanımızda başqa adam da olacaq.
Samir:
- Ikili görüş? Mən belə bunu edə bilməmişəm. Halaldı sənə.
- Dedim ki, görüş deyil!
Elçin:
- Süsən bacıya incə davran. Da görüşdə də dalaşmayın.
- Mənə qulaq asan var burda? Dediyirəm görüş deyil!
Elnur Sənanı əli ilə saxlayıb, oğlanlara dönərək:
- Birazda ona qulaq asaq. Kim-kim gedirsiz?
Sənan sakitləşib, vecsiz şəkildə:
- Bilirdim ki, içlərində ən ağıllıları sənsən. Heç, mən, o ifritə və !ci dünya muharibəsindən sağ çıxan nənəsi.
- Hmm. Kim getməyi təklif etdi?
Sənan biraz sıxılaraq, ayaqalrına baxaraq:
- Yəni tam kimsə təklif etmıdi. Amma biraz dırinliyinə getsək, mən etmiş ola bilərəm. Yəni tam dərinliinə getsək...
- Aha. Anladım. O zaman bu texniki cəhətdən bir görüşdü.
Sənan Elnura öldürəcəkmiş kimi baxıb:
- Bu görüş deyil! – deyə qışqırsa da, oğlanlar onu veclərinə almayıb öz aralarında Sənanla Süsənin toylarında nə geyəcəklərini müzakirə edirdilər.
Sənan durmadan “bu görüş deyil!” deyə qışqırıb, boğazını yırtarkən Süsən Sevincə paltarlarını bəyəndirməyə çalışırdı. Əlindəki köhnəlmiş cinslə adi köynəyi qorxa-qorxa uzadıb:
- Bu necədi?
Sevinci gözücü paltarı süzüb, kinayə ilə:
- Super! Ikiniz burdan çıxıb tikintiyə gedəsizsə...
Süsən yenə bir dəst uzadıb:
- Bu?
- Qara hə? təbii ki, həmişə bir yasa getməyə hazır olmaq lazımdı. Kimin nə vaxt gəbərəcəyi bəlli olmaz.
- Bu?
- Nənənimin ad gününə bunu geyib gəlsən, yaşıdlarının hamsının ölmədiyinə inandıra bilərsən.
Süsən bezgin şəkildə çarpayıya oturub dedi:
- Of. Niyə istədiyimi geyinə bilmirəmki? Hamsı çox rahat idi axı.
Sevinc qalib gəlmiş kimi gülümsəyib, çantasından bir paltar çıxardı. Süsənin qabağında tutub:
- Bax bunu geyin.
Süsən:
- Əsla! əsla olmaz, ondansa öldür məni! – deyib, dayanmadan başını yellədi.
Sevinc çiynini çekib “onda istədiyini seç, məndə gəlib qollarını yonum” deyib, Süsənin artıq yumşaldığını görüb gülümsədi.
Artıq saatlar keçmişdi. Hazır olan Süsən