özünə və nənəyə bişirdiyi yeməyi yeyən Süsənə. ətrindən və görünüşündən dadlı olduğu bilinən yeməyə udqunaraq baxan oğlanlar səsizcə oturmuşdular. Bu səssizliyi masaya dəyən yumruq pozdu: - Sən niyə bizədə tettik bişirməmisən?! Heç halını belə pozmayan Süsən, Sənana baxmadan dedi: - Niyə bişirməliyəmmiş? - Çünki bizdə adamıq! - Orası mənim üçün şübhəlidi. Sənanın özündən çıxdığını görən Samir, əliylə “dayan” işarəsi edib, ayağa qalxıb Süsənə yaxınlaşdı. ən cəbedici gülümsəməsi ilə ona baxıb: - Xanımqız çox xahiş edirəm gələcək səfər bizi də nəzər al. Biz oğlanlar çox şeydə siz xanımlar qədər bacarıqlı deyilik, əgər sən olmasaydın necə yaşayardıq düşünmək belə istəmirəm. - Dünənə kimi yaşadığınız kimi. Samir ən soyuq şəkildə verilmiş bu cavabdan biraz donub qalsa da, yenə gülümsəyib: - Yəni demək istədiyim... Onun cümləsini kəsən, Süsənin ayağa qalxıb yaxasından yapışması oldu: - Bura bax Jhonny Bravo*, zəhləmi tökmə, get nə zəqqumlanırsan zəqqumlan. Yoxsa gələn dəfə yeyəcəyin şey yağlı bir yumruq olacaq! Iyrənc məxluqat! Süsən itələyib yıxdığı Samirə baxmadan bitmiş yeməyinin boşqabını götürüb, mətbəxə keçdi. Elçin və Elnur şoka düşmüş Samiri qaldırarkən, Sənan cəld Süsənin arxasıyca getdi. Tam mətbəxdən çıxarkən onu yaxalayıb, əsəbi şəkildə: - Sən özüvü nə hesab edirsən hə?! biz sənə neylədik ki, adam yerinə belə qoymursan?! Qapının ağzında sənan olduğu üçün keçə bilməyən Süsən, qaşlarını çatıb ondan da bərk qışqırdı: - əcəb edirəm! Sizdə ilişməyin mənə! Xoşunuz gəlmir, rədd olun evimdən! - Sənalla! Bu şəhərdə belə evi bu qiymətə tap, gedək! Elə ölürdük sənin ifritə sifətinçün! - Mənə nə! Gedin lap zibillikdə yaşayın! Yenə nə isə demək istəyən Sənan, Süsənin başqa tərəfə badığını görüb: - Sənə söz deyiləndə üzünə bax! - Məcburam o iyrənc sifətini görməyə?! - Sən deyəsən güzgüyə çox baxmırsan, yoxsa bilərdin kimin üzü iyrəncdi! - Bilirəm! Sənin! - Sənə dedim ki, üzü... “tak”... Sənan birdən ayılmış kimi ətrafına baxdıqda, istəmədən də olsa üstün gedib, Süsəni