ayağa qalxdı. Əllərini yumruq edib, şaqqıldadaraq:
- Beyinsiz, xəstə, iyrənc, axmaq bir oğlan olmağımı istəmək bir təhqirdir!- deyə qışqırıb Sənan yumruq ilişdirdi.
Sənan şoka girmiş şəkildə əliylə üzünü tutub:
- Bu bir komplement idi ifritə! Uşaqlar buna bir şey deyin?- deyib, onlara döndük də Elnurun pzünü kitabla məşğul imiş kimi göstərdiyini, Samirin ona “layiqsən” deyərmiş kimi baxdığını, Elçin isə hamsını keçərək qəzəbli bir üz ifadəsiylə:
- Bir-iki dənə də mənim əvəzimə vur.- deməsini görüb. Özünü müdafiyyə etməyə imkan tapmamış Süsən tərəfindən yenə bir zərbə ilə yerə sərildi.
Bir yandan əli ilə Süsənin zərbələrini dayandırmağa çalışıb, digər yandan da özünü “ valla komplement idi, niyə əsəbləşdinki anlamıram” –deyə hələ də nə etdiyini anlamadığını bəlli edən cümlələrlə özünü təmizə çıxarmağa çalışırdı. Lakin elə Süsən Sənan məşhur yuxarı qalxan təpiyini atıb, onunun içini bitirəcəkdi ki:
- Hə, qızım çox dəyişib...
Leyla xanımın səsini eşidən Süsən donub qalarkən, Sənan cəld ona tərəf gedib:
- Hər şeyi açıqlaya bilərəm. Dünən onu görməliydiz...
- Lazım deyil. Buna görə o qədər yolu gəldiyimə inana bilmirəm. Of, hansı normal qız bir oğlana elə təpik atar ki? Mənə bir qram da oxşamadı.
Sənan Leyli xanımın Səhər ona telefonda nəcə qışqırdığını xatırlayıb, eyni Süsənin də onun kimi tez əsəbləşən olduğunuanlayıb gülümsədi. (müəllif: Cəmilə Məmmədli) Elə bunu demək istəyirdi ki, elyla xanımın görünüşünə diqqət etdi. Həqiqətən biraz ağır və çox bəzəkli tərzi olsa belə Leyla xanım baxımlı idi və o özünü yeri gələndə çox incə apara bilirdi. Sənanın küncə sıxışdığını anlayan oğlanlar ona kömək etməyə çalışdılar. Samir cəld ayağa qalxıb, Leyla xanımın əlini öpərək:
- Qastrolunuz necə keçdi?
Elçin isə onun qolundan tutub Süsənin yeməklərini tərifləyə-tərifləyə mətbəxə aparırdı. Elnurun da getməsiylə otaqda Süsənlə tək qalan Sənan vicdan əzabı çəkirdi. Asta addımlarla hələ də yerində donub qalan Süsənin qarşısına keçib, başını aşağı əyərək: