- Bağışla. Mənə görə belə alındı.- deyib, gözlərini qaldırıb Süsənə günahkarlar kimi baxdı.
- Sənin günahın deyil. Anam mənim normal qız olamamı çox istəyir. Onun istədiyi kimi olsaydım məni daha çox sevərdi.
Sənan Süsənin az qala ağlayacaq kimi olduğunu görüb, nə edəcəyini bilməz şəkildə saçlarını qarışdırdı. Amma nə isə etməyə məcbur olduğunu düşünüb, Süsənə daha da yaxınlaşdı. Burnuna bir çırtma vurub, Süsənin başını qaldırıb qəzəb qarışıq təəccüblə ona baxçasıyla gülümsədi. Biraz kinayəli səslə:
- Nə olsunki? Burda mızıldanmaqdansa şükür elə. Anan məni xədim eləyib, hərəmağası kimi satmaqla təhdid edir sənə bir şey etsəm! Mənim anam o adam məni döyəndə tək bir kəlimə belə etmirdi. Sən ancaq o ciyiltili qızlar kimi mıymıntı ol belə.
Sənan bunları deyərkən gülümsəsə və Süsənə sataşmaq üçün dediyi bəlli olsa belə gizlənmiş kədəri hiss etmək olurdu. Süsən o kədəri hiss edib, Sənanın gözlərinə baxdı. o hələ də gülümsəyirdi. Lakin bu Süsəni onun yaxşı olduğuna inandıra bilmirdi.tək gördüyü yadı tərəfindən döyülərkən, doğması tərəfindən xilas ediməyən bir uşaq idi bu an. Özü də hiss etmədən qollarını qaldırıb, Sənanın boynuna dolamağa hazırlaşırdı. Sənan geniş açılmış gözlərlə Süsənin qollarını qaldırıb ona yaxınlaşmasını izlərkən:
- Süsən qızım, gəl yemək ye.
Süsən cəld qollarını endirib, “gəldim” deyə qışqırıb, Sənanın yanından heç nə olmamış kimi keçdi. Sənan isə hələ də donub qalmışdı. Az öncə olacaqlara bir məna verə bilmirdi. Güclə udqunub, pıçıldadı:
- O...məni...yəni məni...qucaqlamaq?...nə?
Axşam yeməyində oğlanlar gözlədiklərinin əksinə Süsənin Sənan yaxşı davrandığını görüb, bir-birlərinə təəccüblə baxdılar. Süsənin mətbəxə keçməsini fürsət bilərək boşqabı artıq sıyıran Sənanı dümsükləyib:
- Necə? Süsən bacıyla necə barışdın? Neynədin?
Sənan ağzı dolu olduğundan sadəcə çiynini çəkməklə kifayətləndi. Samir isə Sənan şübhə ilə baxıb:
- Onun bu öküzlüyündən sonra səni bağışlaması möcüzə. Həqiqətən də normal qız deyil.- Deməsiylə yenə