l getmək istəyirdi ki, Sənan biraz kənara çəkilib yolunu kəsdi. Ən ölümcül baxışıyla Sənan baxıb, bir neçə söz emək istəyirdi ki:
- Bağışla. Bilmədən oldu.
Sənan bu sözləri gülümsəyərək deyincə, Süsən donub qaldı. Bütün hirsi bir anda soyumuş, yenə qızarmağa başlayırdı. Cəld üzünü çevirib getmək istəsə də, Sənan sözünü bitirməmişdi:
- Qəza idi. Istəsən sən də mənimkinə toxuna bilərsən.
Sənan nə dediyinin fərqinə varmırdı. Süsən ona təəccüblə baxıb, Sənanın ciddi olduğunu anladı. Sadəcə ağzını açıb “ ha?!” deyə bildi. Amma Sənanın susmağa niyyəti yox idi:
- Yəni oğlan, qız nə fərq edərki hə? bilmədən oldu yəni, səndə istəsən əvəzini çıxa bilərsən. Burda olsun istəyirsən? lap köynəyi də çıxara bilərəm.
Bu artıq son damla idi. Süsən durmadan artan qəzəblə biraz geri çəkildi.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Hələ də üzündə səfəh kimi bir ifadə olan Sənan öldürəcəkmiş kimi baxıb, üzünü nişan aldı. Lakin Sənan onun yumruğunu tək əli ilə blok etdi. Süsən ilk dəfə Sənanın onu dayandıra bilməsinə, daha doğrusu dayandırmasına şok olmuşdu. Sənan isə Süsənin yumruğunu dayandıran əlini açıb, gülümsədi. əlindən qəribə bir klonu olan boyunbağı sallanırdı. Süsən isə getdikcə sevinc qarışıq təəccüblə parıldayan gözlərini boyunbağına kilidləmişdi. Sənan onun donub qalmasından istifadə edib əlini tutdu. Ovcunu açıb, boyunbağını içinə qoyaraq “bağışla” deyə pıçıldadı.
Süsən əlindəki boyunbağıdan gözlərini ayırmayıb, birdən özünə gəlmiş kimi sevinclə qışqırdı:
- Sailor eternal moon!*
Sənan onun dediyindən heç bir şey anlamasa da, Süsənin belə sevinməsinə şad idi. Qollarını sinəsində çarpazlayıb, Süsənin hədiyyə almış balaca uşaq kimi boyunbağıya baxmasını izləyirdi. Bu an Süsən o qədər sevimli görünürdü ki, özünü saxlaya bilməyib pıçıldadı:
- Adi bir şeyə belə necə sevinə bilirsən başa düşmürəm. O hadisəni belə yadından çıxart...
Sənan son anda əli ilə öz ağzını tutsa belə gec idi. Süsən hədiyyənin sehrindən ayılıb, Sənan öldürəcəkmiş kimi baxırdı artıq. Tək bir təpik