sonra, onun yenə oğlan kimi olan geyimini süzüb açıq hiss olunan kinayə ilə dedi:
- Heç dəyişməmisən Süsən... Nəysə nişanlın hanı? Yoxsa qaçıb?
Sənan onu görməzdən gələn qıza baxıb, biraz əsəbi şəkildə:
- Mənəm. Tanışlığımıza şadam Aysu xanım.
Aysu cəld Sənan dönüb onu başdan aşağı süzdü. Onun Süsənin nişanlısı olduğuna inanmadığı bəlli idi. Əslində Sənan çox yaraşıqlı idi və istədiyi zaman olduqca cəlbedici davrana bilirdi. Elə indi də Aysuya hər qızı yoldan çıxara biləcək gülümsəməsi ilə baxırdı. Aysu Sənanı bir daha süzüb, əliylə Süsəni göstərək:
- Sən bunu sevirsən indi?
Sənan qolunu Süsənin boynuna atıb:
- Həmdə çox. O da mənim derdimdən ölür. Hə?
Süsən ona qalib gəlmiş kimi baxan Sənan öldürücü bir baxış atıb, zorla gülümsəyərək:
- Hə. o qədər sevirəm ki, az qalır boğum öldürüm.
Sənanla Süsənin bir-birinə baxışlarından həqiqətəndə indi bir-birlərini boğacaqlarını anlayan oğlanlar cəld Aysunu bir bəhanə ilə yanlarından uzaqlaşdırdılar.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Artıq saatlardır eyni söhbətlər gedirdi. Aysunun bu günlərdə nişanı olacaqdı və Azərbaycandakı ən böyük restoranlardan birində keçirmək istəyirdilər. Anası və özü bunu o qədər şişirdərək danışırdılarki. Leyla xanımla anası yaxın rəfiqə kimi görünsələr də, aralarında dərin rəqabət olduğu bəlli idi. Xüsusən Aysu Süsənin ondan əvvəl nişanlanmasını, həm də Sənan kimi bir yaraşıqlı ilə həzm edə bilmirdi və bunu hər vəchlə Süsənin üzünə vurmağa çalışırdı. Oğlanlar, hətda Sənan belə bunu hiss etmişdi. Lakin Süsən susmağa davam edirdi. Sonunda ayağa qalxıb, çay gətirmə bəhanəsi ilə otaqdan çıxdı. Sənan bununla biraz rahatlanıb, getmək istəyirdi ki, Aysu onun yanına gəldi.
- Siz doğurdan Süsəni sevirsiz?
Sənan dilucu “hə” deyib, onunla danıçmaq istəmədiyini his etdirməyə çalışdı. Bunu başa düşən Aysu süni şəkildə gülümsəyib, Leyla xanıma döndü.
- Leyla xala Süsənin nişanlanmasına elə sevinirəmki. Doğrusu buna inana bilmirdim.
Leyla xanım biraz təlaşlı şəkildə:
- Hə. gəlib mənə