ağladığı hiss olunarkən, Sənan yavaşca onu özünə tərəf çəkirdi... Süsənin başını çiynində, bir qolu hələ də onun boyunundaykən sakitləşməsini gözlədi. Artıq Süsənin ağlamadığını hiss etdikdə, sakit səslə:
- O qızdan intiqam almaq istəyirsən?
Süsəndən uzun müddət səs çıxmasa da, sonunda başını yüngülcə tərpətdi. Sənan gülümsəyib:
- Onda bunu edək....
Səhər Süsəndən başqa hər kəs nişan üçün bazarlığa getmişdi. Elçinin yarım saat yalvarmasından sonra otağından çıxıb, aşağı enən Süsən gördüyü mənzərə qarşısında dəhşətə düşdü. Yenə qızlar gəlmişdi, hər yerdə saç-makiaj əlatləri var idi, hələ divanın üstündəki paltarlar. Süsən nə baş verdiyini anlayıb, cəld arxasını dönüb qaçmaq isəyirdi ki, sənanla qarşılaşdı:
- Hara gedirsən?
- Fikrimi dəyişdim, istəmirəm!
Sənan Süsəni qəzəblə süzüb, birdən əyilib onu yerdən qaldırdı. Çabalamasına fikri vermədən, otağın ortasına getirib az qala yerə atdı. Cəld çölə çıxıb, qapını bağılayaraq:
- Fikrini dəyişdirə bilməzsən! Bir dəfə də normal qız kimi davran!
- Istəmirəm! Burdan çıxan kimi səni öldürəcəm iyrənc məxluq!
Səna qapıya söykənib, qollarını sinəsin də çarpazlayaraq Süsənin təhdidlərinə fikir vermədən vermədən gözləməyə başladı. Içəridə isə qışqırıqlar get-gedə Süsənin qızlra yalvarması ilə əvəzlənirdi... hətda bir müddət sonra səslər tamamı ilə kəsildi...
Olduğumuz kimim olmaq heç də həmişə yaxşı deyil. Bəzən istədiyimiz kimi də ola biləcəyimizi göstərmək gərək...
Artıq bir saatdan çox idi ki, qızlar otaqda Süsəninlə məşğul olurdular. Oğlanların, xüsusi ilə də Sənanın səbri get-gedə azalırdı. Ayaqlarını yerə döyəcləyib, dodaqlarını çeynəyərək pıçıldadı:
- Nə qədər çəkəcək bu?
Elnur onu sakitləşdirmək çiyninə vurub dedi:
- Səbirli olmaq lazımdı. əminəm Fidan onu özü kimi şirin bir şey edəcək.
Samirlə Sənan bir-birlərinı baxıb, Fidanın Elçini saatlarla qovalamasını xatırlayıb gülmsədilər. Samir gülməyini güclə saxlayıb:
- Ondansa Sevinc kimi cazibədar olsun.
Bu dəfə Elnurla Sənan bir-birlərinə