Senan Samirin onu kiçik gören baxışlarına döze bilmeyib, esebi şekilde:
- Nece yeni yene? Guya her gün dava edib gelirem.
- Eslinde Süsen bacı gelene kimi eleydi. Amma o gelenden beri heç dava elemedin. Indi birden-bire nolduki?
Senan Süsenin adının çekilmesi ile daha da esebleşib, yumruğunu sıxaraq:
- Çünki o ifrite her gün eseblerimin son damlasına qeder sovurduğundan, başqa adamlara qarşı “sevgi yumağı” halına dönürdüm. Yavaş-yavaş sene çevrilirdim.- deyib, dehşete düşmüş kimi Elçine baxdı.
Elçin dodaqlarını sallayıb, küsmüş kimi baxarken Süsen de gelib Senanın başı üstünde dayanmışdı. Ikisi de bir-birlerine diqqetle baxırdı. Sonunda Süsen quru bir sesle dillendi:
- Sınıq var?
- Yoxdu.
- Çıxıq?
- Yox...
- Heç olmasa daxili qanaxma ve ya 5-6 tikiş? Yoxsa bura gelmeye bele deymeyecek.
Senan dişlerini qıcıyıb, esebini gücle saxlayaraq:
- Yoxdu anormal ifrite. Sap-sağlamam. Sen gebermemiş mene heç ne olmayacaq.- deyib, oğlanlara dönerek:
- Gördüz? Indi dünya daha parlaq, göyde çehrayı buludlar var ve hamınızı qucaqlamaq isteyirem. Bu iyrenc! Bir deqiqe bu kimdi?
Her kes Senanın gösterdiyi yere dönüb, qarşıdakı kresloda oturmuş qıza baxdı. gözlerindeki eynek, elindeki kitab ve üzündeki ciddi ifade ile olduqca soyuq görünürdü. Qız Her kesin ona baxdığını hiss edib başını qaldırdı. Eyneyini düzeldib:
- Salam. Men Mehebbet. Tanışlığımıza şadam.
Senan qızın son derece soyuq dediyi sözler qarşısında donub, sadece başını terpede bildi. Elçin ise qıza gülümseyerek baxıb, Senan çevrilerek:
- Nişanlımdı. Ne şirindi he?
Senan ne deyeceyini bilmeden bir Elçine, bir Mehebbete baxdı. hardan baxırsan bax bir-birlerinin eksi olduqları belli idi. Senan Elçine yalandan gülümseyib, celd doğru olub-olmadığını öyrenmek üçün oğlanlara baxdı. Elnurla Samir de başlarını yelleyib tesdiqlediler. Senan saçlarını qarışdırıb, pıçıldadı:
- Bir de möcüzeler yox idi. al sene möcüze...off.
Senan qucağına düşen flakonun ağrısıyla ofuldadı. Başını qaldırıb,

<< 1 ... 108 109 [110] 111 112 ... 129 >>