ifade ile “hı hı” deyib, gülmelerini saxlamağa çalışırdılar. Senan hamsına öldürecekmiş kimi baxıb, Süseni de özüyle sürükleyerek otaqdan çıxdı. Dehlizde Süsen onun elinden qurtulub, heç ne anlamamış şekilde:
- Noldu ki?!
Senan gizlice otağa boylanıb, Elçinle mehebbetin el çırpamasına baxaraq:
- Nolacaq, o cırtdan özü kimi çoxbilmiş nişanlı tapıb. Ikisini yandırasan, dünya bicliklerinden qurtula.
Süsen heç ne anlamamış kimi çiynini çekib, Senanın bileyinden tutaraq çekmeye başladı.
- Ey, hara aparırsan?
- Kes sesini. –deyen, Süsen onu metbexe getirdi. Bileyini buraxıb, şkafdan bir paket çıxardı. Senan uzadıb:
- Yapışdır.
Senan Süsenin elindeki yara yapışqanlarını alıb, ona baxdı. Süsen qollarını çarpazlayıb, yapışdırdığına emin olmaq üçün ona baxırdı. Senan çaresiz şekilde paketin birini açdı. Üzündeki yaraya tuşlamaq istese de, eyri yapışdırmışdı. Bunu gören Süsen derinden “ of” çekib Senan yaxınlaşdı. elindeki paketleri şekib, özü birini açdı. Senanın üzüne daha da yaxınlaşıb diqqetle yapışdırmağa çalışdı. Senan ona rahat olsun deye üzünü çevirse de, üzünü göre bilirdi. Eslinde Süsen o qeder de çirkin sayılmazdı. Bunu ona bu qeder yaxın olan Senan indi anlayırdı. Uzun kiprikleri, duz burnu, dolğun dodaqları vardı. Senan ondan biraz hündür olduğundan gözlerini göre bilmirdi, lakin üzünden gözlerini de çeke bilmirdi. Beleki Süsenin ikinci yapışqanı yapışdırmağa çalışdığını bele anlamamışdı. Süsen onun üzünü terpetmediyini görüb, pışıltıyla:
- Diger terefe dön axmaq.
Süsenin emrine qeyri-iradı uyan Senan, çaşıb qalmışdı. Süsene bu qeder yaxın olmaq, nefesini üzünde hiss etmek, ellerinin üzünde gezmesi...her şey onu sehirlemiş kimi idi. özünü gücle saxlayıb, gözlerini yumdu. Bunun tez bitmesi üçün dua edirdi, çünki birazda keçse edeceklerine cavabdeh deyildi. Süsen elindeki son paketi de işledib, Senanın üzünde qalmış yaraya baxdı. Senan onsuzda etini kesirlermiş kimi özünü sıxıb, gözlerini berk-berk yummuşdu. Yanağına deyen isti ve yumşaq bir

<< 1 ... 110 111 [112] 113 114 ... 129 >>