şekli içindeki “Senan Süsen yazısına, bir de hemişe bele şeylerden uzaq olan ciddi Elnura baxıb, eşidilmeyecek terzde pıçıldadı:
- Eger bu da onlara qoşuldusa bitdim men.
Ayağa qalxıb, Elnurun elindeki kağızı esebi şekilde alıb:
- Bele axmaq hereketler elemeyin. Qızın adına söz çıxarasız- deyib, üreyinde “sonra o da hamımızı şişe çekecek” deye düşündü.
Yuxarı mertebeden aşağı düçen qızların içeri girdiyini görüb celd kağızı arxasında gizletdi. Amma gec idi, qızların keskin gözlerinden bu qaçmamışdı. Hele arxadakı oğlanların hiylegercesine gülümsediyini görünce Senan diqqetle baxıb, eyni anda:
- Nedi o?
- Ver görüm.
- Göster, göster.
Senan onlardan qaça bilmeyeceyini anlayıb kağızı arxada ezişdirdi. Top halına getirib, qızlara göstererek atıb-tutdu. Bir anda otağın diger terefine atdı. Düşündüyü kimi Süsenden başqa diger qızlar kağızın arxasınca qaçarken, o Süsenin de bileyinden tutub sürükleyerek otaqdan çıxdı. Göz ucu qızların kağızı açıb, gülmeklerine baxıb üz-gözünü qırışdırdı.
- Ele bil ibtidai mektebe geri dönmüşem. Bir o qaldı ki, el-ele tutuşub etrafımızda fırlanaraq “Senan onu sevir, Senan onu sevir” deye melesinler.
- Senan kimi sevir ki?
Senan celd dönüb yanında olduğunu unutduğu Süsene baxdı. onun yene esebi oluğunu anlayıb, iç çekdi. Gözlerini qaçırıb, bezgin şekilde:
- Sen anlamazsan...- demişdi ki, qarnına deyen yumruqla donub qaldı. Süsene dönüb, esebi şekilde:
- Bu ne üçün idi?!
Süsen bivec şekilde çiynini çekib:
- Heç üreyimden geldi.- deyib, yene otağına çıxdı.
Senan ise artıq öyreşdiyinden eli ile qarnını tutub, biraz kederli şekilde:
- Menle bu anormal. esrler keçse bu qız kimi davrana bilmez, heç bir qız kimi hiss ede bele bilmez...
Axşam üstü qızlar getmişdi. her kes qonaq otağında oturub televizora baxırdı.(müellif: Cemile Memmedli) Oğlanların ona ve Süsene baxıb qımışmasından bezen Senan qapının zengi çalınan kimi celd ayağa qalxdı. Süseninde qalxdığını görüb, ona düşmen kimi baxaraq:
- Olmaz. Hamsı

<< 1 ... 114 115 [116] 117 118 ... 129 >>