vermeden anasına teref dönüb, ciddi şekilde:
- Menim saçlarımı niye elemeli olduğunu anlamadığım formalar vermekden zehlem gedir. Rahat hereket ede bilmediyim paltarları heç sevmirem. Parıldayan, naxışlı, kupurlu olan her şeye nifret edirem. Berkden danışmaq daha rahatdı ve yalandan gülümsemek menlik deyil. Ağır şeyleri qaldırmağı, neyise temir etmeyi ve ya qırmağı, döyüşmeyi sevirem. Kimse meni sevsin deye bunlardan el çekmek istemirem. Bağışla, amma men esla senin istediyin kimi bir qız olmayacam, çünki men beleyem. Mence...bele olsam bele...meni...- deye sözünü tamamlaya bilmeyib başını aşağı saldı.
Birden ağlına gelmiş fikirle celd aysuya çevrildi. Yumruğunu düyünleyib, esebi şekilde qışqırdı:
- Ve o axmağa ancaq men axmaq deye bilerem!
Indi gücle nefes alıb, yorğunluqdan ayaq üste dayana bilmeyen Senan qarşısındakına baxırdı. Udqunub, inanmırmış kimi pıçıldadı:
- Sen?
- Evi Azik..Ayaz yandırıbmış. Nene görübmüş. O gün evdeymiş.
Senan aydın hiss olunan tessüfle:
- O qarı yanğından bele sağ çıxıb? It canı var onda, hara ölür. Hamımızı basdıracaq. Bes bu polisler hardan çıxdı?
- Men çağırdım.
Senan başını anlamış kimi yelleyib, birden derk edib qışqırdı:
- Yeni bayaqdan burdaydın? Döyülmeyime baxmaq xoşuna gelirdi he? manyaksan sen, xeste!
Süsen celd:
- Yox, yeni eslinde he. amma...- deyib, başını aşağı salıb barmaqları ile oynayaraq pıçıldadı:
- Amma pis döyüşmürdü...
Süsen cümlesini tamamlamadan Senan başını onun çiynini qoydu. elleri ile qolundan tutub, pıçıltıya benzer sesle dedi:
- Problem deyil... uzaq durmana sevindim. Sene heç ne olmadı...
Bir müddet ele qaldılar, ta ki Senan oğlanların qeribe gülümseme ile onlara baxdıqlarını hiss edenedek. Celd özünü geri çekib, ellerini yelleyerek:
- Düşündüyünüz kimi deyil. Yeni yorğun idim, bir de gördüm...
- Hı hı, mütleq eledi. Gedek.
Senan oğlanların ona gülüb, bilerekden ordan uzaqlaşdıqlarını görüb çaresiz şekilde saçlarını qarışdırdı. “indi esla dillerinden qurtula

<< 1 ... 123 124 [125] 126 127 ... 129 >>