onu sakitleşdirmeye çalışaraq:
- Hem bu artıq keçmişde qaldı. Biz evlendik yeni, problem deyil. Bu günü mehv etmeyek. He? he?
Süsen yumruğunu düyünleyib:
- Heç de bele seni iyrenc mexluq!- deye qışqırıb,onu vurmaq isteyirdi ki, Senan yumruğu havada saxladı.
Süsene bir addım yaxınlaşıb, yene ne ise demek isteyirdi ki, donub qaldı. Süsen gözlerini yere dikmiş, dodağını dişleyirdi, hetda yanaqları bele yüngülce qızarmışdı... utandığı belli idi... Süsen Senanın ona gülümseyerek baxdığını görüb, esebi şekilde:
- Nedi?!
Senan:
- Heç... sadece indi çox gözel görünürsen...- deye pıçıldayıb, Süsenin tuduğu elinden dartıb özüne çekdi. eydi başını çenesinden tutaraq qaldırıb, kiçik bir öpüş qondurdu.
Geri çekildikde Süsenin yene utanıb, başını aşağı saldığını görüb gülümsedi... biraz daha yaxınlaşıb, belinden tuturaq bir öpüş daha qondurdu...biri daha...biri daha....
- Seni sevirem...
- Men de seni sevirem...
Belelikle bir hekayenin daha sonuna geldik. Hemişe her kesin sevgiye layiq olduğunu düşünmüşem, bir de her kesin ferqli olduğunu. Insanlar, başqaları bizi hemişe qeliblere salmağa çalışır. Başqalarının bizim evezimize seçdiyi paltarları geyinmeli, başqalarının bize uyğun gördüyü kimi davranmalı ve onların istediyi sözleri demeliyik, sırf “normal” olmaq üçün. Men Cemile Memmedli deyirem ki, sizin en gözel olduğunuz halınız, sadece “sen” olduğunuz halınızdır. Qoy başqaları normal olmadığınızı, bele etmememeli olduğunuzu desin, eminem bir yerlerde mütleq en gözelin sen olduğunu düşünecek birileri vardır. O zaman ilki menden gelsin, milyonlardan biri olmaqdansa, ferqli ve tekrarolunmaz “sen” olduğun müddetce en gözelsen!
Süsen: gerek görüntüsü, gerek etri ile diger güllerden keskin ferqlenir. Demek olarkı her şeraitde bite bildiyinden “vehşi çiçek” bele deyilir ona. Lakin yaxından baxdıqda rengi ve ferqli olması ile nece gözel olduğunu hiss edirsen. Eynen menim Süsenim kimi...

SON
---
* Hekaye yazan yoxdu deye deyesen tez tez hekayeler yazasi

<< 1 ... 126 127 [128] 129 >>