hirslenmeliyem?
Elçin az qala qorxa-qorxa:
- Yeni nişanlanacağı oğlan geldi axı...
Senan çiynini çekib:
- Nolsunki? Hem ona oğlan demeni özüme tehqir qebul ederem. Gellir gelsinde, bacı-bacı oturarlar- deyib, gülerek özünü çarpayıya atdı.
Elçin Senanın bu sevincli halına esebleşib, eşidilmeyecek terzde pıçıldadı:
- Öküz ki, öküz. Ele bil dünen az qala kesib damarların töken bu deyildi...
Elçinin otaqdan çıxması ile Senan yeniden dikelib, gerneşerek öz-özüne:
- O ifrite ele ancaq bir geyi seçerdi. Yoxsa oğlana qalsa, tebi ki daha yaxşıları var. Valla ele ancaq o geyle olması dünyadakı bütün oğlanların xeyrinedi. Xüsusende menim...
Seher hamıdan gec durub, evde onda ve Süsenden başqa heç kim olmadığını anlayan senan divana eyleşib, bezgin şekilde:
- Hamsı yeqin görüşe gedibler. Bir men qırt toyuq kimi eve tıxılmışam bu ifriteyle- deyib, qapının zengi ile diksindi. Önce Süsenin açmağını gözlese de, qapının hele de çaldığını görüb ayağa qalxdı.
- Başqa vaxt olsa “bu evin sahibi menem” deye özünü dağıdar!- deyye Süsenin arxasıyca deyinib, qapını açmağa getdi.
Qapını açdıqda Ayazı görüb kinayeli bir gülümseme ile:
- Xoş gelmisen. “Suzi”n evdedi.
- Ne yaxşı, başqa kim var?
- Heç kim...
- Ikiniz teksiz?
Senan hiss olunan rişxendle:
- Narahat olma, ona menden zerer gelmez. Senin kimi...
Ayaz qarşılıq olaraq ülümseyib, içeri doğru bir addım atdı. Senanın düz qabağında dayanaraq, gözlerine baxıb:
- Ancaq öz adına danış- deyib, çiynine elini sert çekilde vurub içeri keçdi.
Senan içeriden Ayazın “Suziii, Suzim...” deye çığırdığını eşitse de, yerinden terpene bilmirdi. Qapının ağzında dayanıb, qaşlarını çataraq az önce hiss etdiyini anlamağa çalışırdı. Çiyninin yüngül ağrımasından çox, üreyine daman şey onu narahat edirdi...
Artıq günler yavaş-yavaş keçir, universitetde dersler başlamışdı. Oğlanların esas derdi imtahanlara hazırlaşmaq idi. Bir tek Senandan başqa. Artıq her gün onlara gelen Ayazı izleyirdi demek olarkı. Bunu Süsen

<< 1 ... 49 50 [51] 52 53 ... 129 >>