biri bele olsa anlardı. Bu qız normal deyil...”
Seher yene hamı öz işinin ardınca getmişdi, Senandan başqa. (müellif: Cemile Memmedli) Yataqdan yeni çıxmış, daha doğrusu oğlanların onu universitete getsin deye, çarpayısından gücle çıxardıb, divana tulladıqları halı ile idi hele. “yemek...yemek...” deye zarıldarken, onsuzda dağınıq olan qısa saçlarını qarışdırırdı. Qapının zengi çalınması ile, yene zengli saat olduğunu düşünüb sağ eli ile gözlerini açmadan axtarmağa çalışdı. Amma sonunda otağında yox, divanda olduğunu xatırlayıb gözlerini açdı. Zengin çalmağa davam etmesi ile açmağa mecbur olduğunu anlayıb ayağa qalxdı. Yuxulu gözllerini ovuşdurub, qapını açarken qarşısındakını görmesi ile dişlerinin arasından bir söyüş fısıldadı. Ayaz ise onu görünce soyuqlaşan bir ifade ile:
- Süzi hardadı?
- Men ne bilim? Yeqin evdedi de.
- Eyni evde yaşamırsız?
- Eyni evde yaşayırıq, göbeyimiz bir kesilmeyib....
Ayaz kinayeli bir ses tonu ile:
- Ne eceb? Amma sizi gören, ele biler bir kesilib. Ikinizde yaman yaxınsız, ne de olsa eyni evde yaşayırsız he? amma biz evlenenden sonra da bu yaxınlığınınız davam etmese...
Ayaz sözünü bitirmeden Senan onu içeri çekib, tek eliyle yaxasından tutub divara diredi. Yuxulu gözlerini ona dikib, fısıltıya benzeyen ses tonuyla:
- Ağzından çıxanlara diqqet etsen yaxşı olar Azik. Yoxa “Suzi”ne fürset vermeden, men seni öldürerem...
Ayaz onu böyük gücle divara direyib, az qala nefesini kesen Senana qorxuyla baxdı. sözleri adı yonda deyilse de, gözleri ciddi olduğunu isbat edirdi çünki...
Insan olmağımızın en yaxşı terefi bu deyilmi onsuzda? Bizim üçün deyerli olanları en çox biz incitsek bele, bütün gücümüzle qoruyarıq...
elinde çengel donub qalan Senan başını qaldırıb Süsene baxdı. Onun üzündeki ciddi ifadeni görüb, udqundu. Gözlerini ona dikib, yazıq bir sesle:
- Ne dedin?...
- Menimle görüşe çıxarsan?
Senan az qala ağlayacaqmış kimi:
- Niye men axı...
Oğlanlar Senanın onlara baxdığını görüb, hamsı eyni anda:
-

<< 1 ... 56 57 [58] 59 60 ... 129 >>