xırıltıyla dedi:
- Sonra halvamı yeyersiz. Lazım deyil. Başqa şey düşün.
Samir bezgin şekilde onun qolundan tutub çekerek:
- Düşündüm, sen otaqdan çıxırsan ve men görüşe hazırlaşıram. Öz problemini özün hell ele, men qızlar meni boğmağa qrupla gelende seni çağırmıram.- deyib çöle itelediyi Senanın üzüne qapını bağladı.
Senan yene qapının üzüne bağlanmasına hirslenib qışqırdı:
- Nolub e, bu gün Senanı qov günüdü?! Neyse tapa bilsem tapardımda.
Divara söykenib fikirleşmeye çalışdı, lakin ağlına bir şey gelmirdi. Ele bezib, bir-başa Süsenin yanına gedib üzr istemeye qerar verdi. Hemişe onu tapa bileceyi yere-metbexe teref getdi. Düşündüyü kimi Süseni orda görüb, derinden nefes alaraq danışmağa başladı:
- Bax olanları unudaq getsin. Qezaydı, bilmeden oldu. Niye bele...
Senanın sözü ağzında qaldı, çünki Süsen tek kelime etmeden yanından keçib getmişdi. amma Senan donub qalmışdı, çünki ilk defe Süsenin hirslenmekden çox utana bileceyi ağlına gelmişdi. Onun göründüyünden qat-qat utancaq biri olduğunu bilen tek o idi ve bunu unutmuşdu. Özüne gelib Süsenin arxasıyca gedib heqiqeten üzr istemek isteyirdi ki, dayandı. Saçlarını qarışdırıb, ağlına gelmiş fikirle gülümseyerek pıçıldadı:
- Men bu qızla ne edecem axı...
Günlerdir ki, Senanın eve gec gelmesiyle ortalıq sakitleşmişdi. Süsen oğlanlara qarşı mehriban olmasa bele, Senanın olduğu vatlardakı kimi od da püskürmürdü. Hetda oğlanlar Senanın haralarda olduğu ile maraqlansalar da, bu onlara serf etdiyinden susurdular. Buna en çox sevinen ise Süsen idi tebii. O hadiseden sonra Senanı her gördüyünde onu öldürmeyi arzulayacaq qeder utanırdı çünki. Indi ise Senan ortalıqda yox iken rahat hereket ede bilirdi. Indi de metbexi yığışırmağı bitirdikden sonra, elini yuyub getmek isteyirdi. Arxasını döndüyü anda Senanın qapıya söykenib ona baxdığını gördü. Bütün bedenini bürüyen istilik yene yanaqlarına axıb, onu qızartmadan evvel getmek isteyirdi ki, Senan biraz kenara çekilib yolunu kesdi. En ölümcül baxışıyla

<< 1 ... 86 87 [88] 89 90 ... 129 >>