Senan baxıb, bir neçe söz emek isteyirdi ki:
- Bağışla. Bilmeden oldu.
Senan bu sözleri gülümseyerek deyince, Süsen donub qaldı. Bütün hirsi bir anda soyumuş, yene qızarmağa başlayırdı. Celd üzünü çevirib getmek istese de, Senan sözünü bitirmemişdi:
- Qeza idi. Istesen sen de menimkine toxuna bilersen.
Senan ne dediyinin ferqine varmırdı. Süsen ona teeccüble baxıb, Senanın ciddi olduğunu anladı. Sadece ağzını açıb “ ha?!” deye bildi. Amma Senanın susmağa niyyeti yox idi:
- Yeni oğlan, qız ne ferq ederki he? bilmeden oldu yeni, sende istesen evezini çıxa bilersen. Burda olsun isteyirsen? lap köyneyi de çıxara bilerem.
Bu artıq son damla idi. Süsen durmadan artan qezeble biraz geri çekildi.(müellif: Cemile Memmedli) Hele de üzünde sefeh kimi bir ifade olan Senan öldürecekmiş kimi baxıb, üzünü nişan aldı. Lakin Senan onun yumruğunu tek eli ile blok etdi. Süsen ilk defe Senanın onu dayandıra bilmesine, daha doğrusu dayandırmasına şok olmuşdu. Senan ise Süsenin yumruğunu dayandıran elini açıb, gülümsedi. elinden qeribe bir klonu olan boyunbağı sallanırdı. Süsen ise getdikce sevinc qarışıq teeccüble parıldayan gözlerini boyunbağına kilidlemişdi. Senan onun donub qalmasından istifade edib elini tutdu. Ovcunu açıb, boyunbağını içine qoyaraq “bağışla” deye pıçıldadı.
Süsen elindeki boyunbağıdan gözlerini ayırmayıb, birden özüne gelmiş kimi sevincle qışqırdı:
- Sailor eternal moon!*
Senan onun dediyinden heç bir şey anlamasa da, Süsenin bele sevinmesine şad idi. Qollarını sinesinde çarpazlayıb, Süsenin hediyye almış balaca uşaq kimi boyunbağıya baxmasını izleyirdi. Bu an Süsen o qeder sevimli görünürdü ki, özünü saxlaya bilmeyib pıçıldadı:
- Adi bir şeye bele nece sevine bilirsen başa düşmürem. O hadiseni bele yadından çıxart...
Senan son anda eli ile öz ağzını tutsa bele gec idi. Süsen hediyyenin sehrinden ayılıb, Senan öldürecekmiş kimi baxırdı artıq. Tek bir tepik zerbesiyle yere yıxdığı Senanın yanından heç ne olmamış kimi keçib getdi. Senan

<< 1 ... 87 88 [89] 90 91 ... 129 >>