Heç deyişmemisen Süsen... Neyse nişanlın hanı? Yoxsa qaçıb?
Senan onu görmezden gelen qıza baxıb, biraz esebi şekilde:
- Menem. Tanışlığımıza şadam Aysu xanım.
Aysu celd Senan dönüb onu başdan aşağı süzdü. Onun Süsenin nişanlısı olduğuna inanmadığı belli idi. Eslinde Senan çox yaraşıqlı idi ve istediyi zaman olduqca celbedici davrana bilirdi. Ele indi de Aysuya her qızı yoldan çıxara bilecek gülümsemesi ile baxırdı. Aysu Senanı bir daha süzüb, eliyle Süseni gösterek:
- Sen bunu sevirsen indi?
Senan qolunu Süsenin boynuna atıb:
- Hemde çox. O da menim derdimden ölür. He?
Süsen ona qalib gelmiş kimi baxan Senan öldürücü bir baxış atıb, zorla gülümseyerek:
- He. o qeder sevirem ki, az qalır boğum öldürüm.
Senanla Süsenin bir-birine baxışlarından heqiqetende indi bir-birlerini boğacaqlarını anlayan oğlanlar celd Aysunu bir behane ile yanlarından uzaqlaşdırdılar.(müellif: Cemile Memmedli) Artıq saatlardır eyni söhbetler gedirdi. Aysunun bu günlerde nişanı olacaqdı ve Azerbaycandakı en böyük restoranlardan birinde keçirmek isteyirdiler. Anası ve özü bunu o qeder şişirderek danışırdılarki. Leyla xanımla anası yaxın refiqe kimi görünseler de, aralarında derin reqabet olduğu belli idi. Xüsusen Aysu Süsenin ondan evvel nişanlanmasını, hem de Senan kimi bir yaraşıqlı ile hezm ede bilmirdi ve bunu her vechle Süsenin üzüne vurmağa çalışırdı. Oğlanlar, hetda Senan bele bunu hiss etmişdi. Lakin Süsen susmağa davam edirdi. Sonunda ayağa qalxıb, çay getirme behanesi ile otaqdan çıxdı. Senan bununla biraz rahatlanıb, getmek isteyirdi ki, Aysu onun yanına geldi.
- Siz doğurdan Süseni sevirsiz?
Senan dilucu “he” deyib, onunla danıçmaq istemediyini his etdirmeye çalışdı. Bunu başa düşen Aysu süni şekilde gülümseyib, Leyla xanıma döndü.
- Leyla xala Süsenin nişanlanmasına ele seviniremki. Doğrusu buna inana bilmirdim.
Leyla xanım biraz telaşlı şekilde:
- He. gelib mene deyendeki nişanlanmaq isteyirik, mende inan bilmemişdim.
- He. Axı Süsen hemişe

<< 1 ... 90 91 [92] 93 94 ... 129 >>