Süsen bacı olduğu kimi yaxşıdı. Sadece biraz deyişikliye ehtiyacı var.- deyen Elçin, Samirle Elnura Senanı işare etdi. Senanın üzünde heqiqetende Elçinle razıymış kimi bir ifade vardı.
Senan her kesin ona baxdığını görüb, qaşlarını çataraq “ne?”-dedi. Oğlanlar başlarını yelleyib, gülmeklerini gizletmeye çalışırdılar. Bir tek Senandan başqa hamsı anlamışdı. Anlamayan biri daha vardı...
Qapı zerble açıldığında her kes diksindi. Süsenin qapını qırdığı belli idi, lakin o çöle çıxdıqda qapının onun qırdığına inanmaq çetin idi. eyninde çehrayı rengde, dizden olan bir don,manikur edilmiş eller, saçları xefif dalğalandırılmış, çehrayı dodaq boyası, qara qelemle çevrelenmiş sürmeli gözler – deyişmeyen tek şey onun öldürücü baxışları idi . oğlanlar ona ağzı açıq şekilde baxarken, o bir neçe addım ireli gelib var gücü ile qışqırdı:
- Bu kimin planı idi?!
Hamıdan tez özüne gelen Senan celd Elçini qabağına alıb:
- De ha. Bax hamsı bu şirin babanın planı idi.
Süsen Elçinin qorxmuş uşaq kimi olan üzüne baxınb dayandı. Elçinin gözleri ele parıldayırdı ki ve üzünde “Süsen bacı mene vurma” ifadesi olduğundan Süsen ona heç ne ede bilmirdi. Yene Senan baxıb, yumruqlarını sıxaraq:
- Ferq etmez, men yene de seni döymek isteyirem.
Senan Elçini özüne daha da yaxınlaşdırıb, oğlanlara dönerek:
- Gördüz? Size ne demişdim? Bu qıza ne geyindirsez bele, yene de içindeki canavar sağ qalacaq. Bundan qız-mız olmaz.
Elnur Senan baxıb:
- Amma bu senin fikri...- demek isteyirdi ki, Senanın yalvaran baxışlarını görüb susdu.
Oğlanların başı qarışıq olduğundan Samirin çoxdan Süsenin yanında bitdiyinden xeberleri olmamışdı. Samir Süseni başdan-ayağa süzüb, gülümsedi. Onun elinden tutub, dehlizdeki böyük aynanın qabağına getirdi. eli ile aynanı gösterib:
- Bax gör. esl şehzade olmusan.
Süsen Samirin ona toxunmasına qezeblenib, onu vurmaq isteyirdi ki gözü aynaya sataşdı. (müeelif: Cemile Memmedli) Gördüyüne inana bilmeyib, bir addım geri çekildi. O ilk defeydi ki, özünü bele

<< 1 ... 93 94 [95] 96 97 ... 129 >>